Σάββατο 31 Μαρτίου 2012

ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ


Μοντέρνοι καιροί για παλιανθρώπους
μοντέρνοι καιροί γεμάτοι ύλη χωρίς τρόπους
γεμάτοι σκοτάδι και αναθεώρηση
στους παλιούς καλούς καιρούς καμια συγχώρεση.
Τώρα θέλουμε όλα να τα ισοπεδώσουμε
θέλουμε κάλυψη αναγκών χωρίς να δώσουμε
θέλουμε την ενέργεια- την φαιά ουσία όλη να ρουφήξουμε
θέλουμε τα νύχια μας σε σάρκες να τα μπήξουμε.
Μοντέρνοι καιροί που αδιαφορούν για οποιαδήποτε υπέρβαση
νοητική και ψυχική υγεία προσπαθούν για επανένταξη
ματαίως αφού μας νοιάζει μόνο
πως θα καλύψουμε τις ορμές για να απαλύνουμε τον πόνο.
Μοντέρνοι καιροί 800 χρόνια τώρα
μάγοι καλά κρυμμένοι περιμένουν με τα δώρα
κι αν κάτσει κι είσαι λίγο παραδοσιακός
θα σου φανερωθούνε όλα τα όμορφα εμπρός.
Μοντέρνοι καιροί και διασκεδάζουμε χωρίς να ψυχαγωγηθούμε
θέλουμε όλους να τους φοβήσουμε και από τον φόβο τους να ζούμε
μοντέρνοι καιροί κραυγάζουν για επιβεβαίωση
μα ίσως μια αναπαλαίωση έφερνε την εξιλέωση.
Στους παλιούς καλούς καιρούς κάποτε θα γυρίσουμε
αυτά που αρνηθήκαμε γονατιστοί θα τα ζητήσουμε
απλά θα είναι αργά γιατί θα' ρθουν κι άλλοι μοντέρνοι
που θα μας κράζουν για την παλιατζούρα που μας δέρνει.
Μοντέρνοι καιροί που μπόρεσαν να μας επιβάλουν
συναίσθημα, ενδιαφέρον στο μυαλό να μην εισβάλουν
απλά ένας καφές, ένα ποτό και σαρκική ικανοποίηση
μοντέρνοι καιροί κάνουν στις απαιτήσεις μας εκποίηση.
Μοντέρνοι καιροί δηλώνουν ελεύθεροι μα ασκούνε πίεση
δηλώνουν περπατημένοι μα είναι απλά μια αμφίεση
δίνουν εγγύηση για την μοναδικότητά τους
κατέχουν όλη την αλήθεια από τα σπάργανα τους.
Κατέχουν πως δεν μπορούν να αντικαταστήσουν
την τροφή που οι άνθρωποι χρειάζονται για να ζήσουν
κι αυτό είναι η αγάπη κι η συντροφικότητα
είναι η από κοινού συνεργασία για παραγωγικότητα.
Στα παλιά λοιπόν γυρνάω
με τα μοντέρνα σου δεν σκάω
τον δρόμο μου τραβάω
το είναι μου αγαπάω.

ΑΠΕΛΠΙΔΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΕΛΠΙΔΕΣ


Απέλπιδη προσπάθεια για ελπίδες
ήσουν αόμματος κι όλα τα είδες
απίθανο αποτέλεσμα παρά τις πιθανότητες
μια ειρηνιστική αποστολή γεμάτη ακρότητες.
Αγώνας κατάπνιξης κάθε αγώνα
φιλιά και τάματα σε μια εκτυπωμένη εικόνα
πορείες ατελείωτες με τον ίδιο προορισμό
ένας αναρχικός που βρίσκει νόημα στον φασισμό.
Άπειρες επιλογές από το ράφι
μπάνιο με κατσαρόλες μες στην σκάφη
ραδίκια κομμένα τόσο αντρίκια
θα' ναι αργά για δίκια όταν θα τρώμε όλοι ποντίκια.
Αγαπημένοι Έλληνες στα πρόθυρα εμφυλίου
δάνεια για αποπληρωμή άλλου δανείου
φόβος και τρόμος στα γαμωκανάλια
ταγματασφαλίτες πρόθυμοι που τους τρέχουνε τα σάλια.
Κεντρώοι ανοίγονται στ' αριστερά
δεξιοί που πάνε πιο δεξιά
ορθόδοξοι συναγερμοί κι immobilizer
μισαλλόδοξοι πολιτικοί που θέλουν paralyser.
Φτωχομπινέδες με είκοσι σπιτάκια
βολεμένα παιδιά και φίλοι για τα ψηφαλάκια
ένας δημόσιος τομέας διχοτόμος
όσοι μας τρόμαζαν τους πιάνει τώρα τρόμος.
Παπάρια που' ταν της φάπας τα παιδιά
βγάζουν το μίσος τους τώρα για όλα τα παλιά
α ρε γαμώτο να' χα συμμαθητή τον Παπαδήμο
τον Παπανδρέου και τον Καραμανλή συνέχεια ξύλο να τους δίνω.
Μα δεν πειράζει μπορεί τίποτα να μην αλλάζει
την Ελλάδα φοβέρα δεν την σκιάζει
προς την λόξα τραβά και την διάλυση
είμαστε οι μεγαλύτερες μαλάκες σε τελική ανάλυση.

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΑ ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΣΟΥ


Χαλάρωσε κι ας σε σφίγγουν σα βίδα
νιώσε ολόκληρος κι ας βαφτίζουνε μισή μερίδα
εσύ μονάχα ξέρεις τι είναι αυτό που γουστάρεις
μην μασάς-απαίτησε όσα μαζί σου θες να πάρεις.
Μείνε σιωπηλός όταν θα μιλάνε ακατάσχετα
γίνε σχετικός όταν δίπλα σου όλα είναι άσχετα
φτιάξε την φάση σου και θα το βρεις
στ΄αζήτητα θα χαθεί ό,τι δεν αναζητείς.
Ψάξε εκεί που όλοι φοβήθηκαν να ψάξουν
κοίτα όπου φοβούνται οι άλλοι να κοιτάξουν
νιώσε λεύτερος μέσα στους σκλαβωμένους
διώξε τον πόνο απ' τους πονεμένους.
Τράβα για έναν καινούριο κόσμο πιο χαρούμενο
η μιζέρια τους δεν έχει προηγούμενο
είναι κολλητική κι εθιστική συνάμα
ένα αρχαίο, χωρίς τέλος, δράμα.
Μην ακούς τις συμβουλές που γίναν πρέπει
σε κάθε μάτι έχουνε κι από ένα λέπι
και λεπίδες στα στόματα, στη γλώσσα
η κακία τους έχει κοινή συνιστώσα.
Άκου την πάρτη σου και φύλα το τομάρι σου
στο παιχνίδι τους ρίξε το ζάρι σου
και φέρε οχτάρες παρ' τους το τριπλό
θα τους ξεκάνεις όλους τους με το στανιό.

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ


Αρκετά πια με τους εγωισμούς
τους δήθεν αγώνες και τους τζάμπα ηρωισμούς
αρκετά αναλώθηκα σε σκέψεις λάθος
κάπου εδώ μπαίνει η λογική και σταματά το πάθος.
Αρκετά πια με τα σκατά μου
τα βαθυστόχαστα νοήματα και τα κρυφά μηνύματά μου
αρκετά με τα σκαλώματα που τρώνε την ψυχή μου
βαρέθηκα τα λούκια που' χω μπει κι ορίζουν την ζωή μου.
Αρκετά πια με τις αμπελοφιλοσοφίες μου
τις συνήθειες και όλες τις μανίες μου
αρκετά ξεχάστηκα μέσα σε ιδεολογίες
ο κόμπος έφτασε στο χτένι- δε χωρά δικαιολογίες.
Αρκετά πια με τα όνειρα που έκανα στη λήθη
ποιος είμαι εγώ για να διαφέρω απ' τα πλήθη;
αρκετά περίμενα όλα να έρθουν άμεσα
σε κάθε φάση βρίσκομαι ενδιάμεσα.
Αρκετά πια με κάθε μίζερη μου ιδέα
με κάθε αγάπη που ψάχνει αγάπη νέα
αρκετά εμπιστεύτηκα στο χάος κάθε τάξη
άσε με ψάχνω τρόπους κάπως αυτό ν' αλλάξει.
Αρκετά πια με τα πισωγυρίσματα
ταινία αισθηματική που' χει κολλήσει στα γυρίσματα
αρκετά με όσους ξέρω αλλά δεν γνωρίζω
βαρέθηκα σε πλάνες συνέχεια να τριγυρίζω.
Αρκετά πια μ' όλα τα θέματα μου
με το ποιος ήταν-ποιος δεν ήταν που στέρησαν την χαρά μου
αρκετά ψάχτηκα στα εύκολα χωρίς προσπάθεια καθόλου
είμαι κι εγώ, αλλά όχι το εγώ μου, μέρος του συνόλου.
Αρκετά πια γιατί αρκετά μαζεύτηκαν
λάθη και σωστά δέθηκαν και καψουρεύτηκαν
αρκετά με όσα ήξερα- τίποτα δεν ξέρω
ίσως είναι ο μόνος δρόμος να τα καταφέρω.

Τρίτη 13 Μαρτίου 2012

ΧΑΡΙΕΝΤΙΣΜΑ ΨΥΧΗΣ


Χαριέντισμα ψυχής
μιας σκάρτης εποχής
απ' την αρχή της διαδρομής
ψάχνεις κάπου να πιαστείς
μέχρι να τελειώσει το ταξίδι απαιτείς
ζητάς άμεσα να γιατρευτείς
είσαι εσύ- κι εμείς
είσαι ό,τι δεν μπορείς
αλλά όχι ό,τι δεν μπορείς να φανταστείς
έχεις πιστέψει οτι πενθείς
μαζί σου κι άλλοι που τρέχεις να συλληπηθείς
κάποιος σου' πε μην μελαγχολείς
θα πάθεις κατάθλιψη, θα τσακιστείς
ίσως σου δώσανε το χάπι τα πράγματα αλλιώς να δεις
ίσως έχεις γίνει έρμαιο αυτής της σκάρτης εποχής.
Έχεις μέρες να φανείς
συνέχισε έτσι να χαρείς
δεν έχει χαριέντισμα ψυχής
ήρθε το τέλος της διαδρομής.

ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ


Όχι, δεν είμαι διασκέδαση κανενός
δεν χωράνε όλα σε συσκευασία του ενός
δυστυχώς ή ευτυχώς διαφέρουν καθενός οι απαιτήσεις
κι αφού διαφέρουν ποιός ο λόγος να διεκδικήσεις;
Δεν είμαι καθόλου διακριτικός
γιατί ψάχνω στα σκοτάδια κάποιο φως
γιατί ξύνω πληγές και θυμίζω καταστάσεις
και όταν με κερδίσεις θα με χάσεις.
Μες στα κεφάλια μας χαμός
ανακατατάξεις, συνειδητοποιήσεις- ένας πανικός
τί να ορίσεις και τί να ξεχωρίσεις;
όταν θα λείπω θα θες να με γνωρίσεις.
Ίσως να' μαι τελικά υπερβολικός
τίποτα να μη μου αρκεί και να' μαι βιαστικός
κάθε φορά να πλάθω ψεύτικες εικόνες
να μεγαλώνουν ζώντας μόνες.
Οι λέξες μπερδεμένες αφ' ενός
δημιουργούνε χάσματα και όνειρα θερινής νυκτός
μα η παράσταση παίζεται τελικά
βουβός θίασος που να μιλήσει θέλει στα κλεφτά.
Τώρα ξέρω πως το σενάριο φωνάζει ΜΠΡΟΣ!
μα είναι δύσκολο να το αποστηθίσει ο ηθοποιός
ακόμα πιο δύσκολο ο σκηνοθέτης να το εγκρίνει
τα εγωιστικά λάθη και πάθη μας έχουνε πληθύνει.
Σε χαιρετάω, σαφώς
είμαι φίλος όχι εχθρός
και ίσως κάποτε συναντηθούμε
κι ό,τι δεν είπαμε να πούμε.

ΕΛΑ ΠΟΥ;


Τοπία που τρέχουν ασταμάτητα
περίπατος σε όνειρα απάτητα
γνώριμος παλιός αγνώστων τύπων
εκκωφαντική φασαρία εξασθενημένων χτύπων.
Σιγή ιχθύος που τρομάζει ψαροπούλια
μια ξαστεριά χωρίς αυγερινό και πούλια
ζωή που κρέμεται σαν κλωστή παραπανίσια
δρόμος στραβός που τον τραβάω πάντα ίσια.
Θάνατος αργός που βιάζεται να σκάσει
χαρά και λύπη που η αγάπη έχει μοιράσει
μίσος που ψάχνει ταίρι να πηγαίνουν χέρι χέρι
ένας δάσκαλος που μαθητή δεν ξέρει.
Κατανόηση σε οτιδήποτε δεν εξηγείται
σιωπή που λόγω λάθος εξηγήσεων παρεξηγείται
μια κρίση συνειδήσεων που διάλεξε λάθος ώρα
κάποιος περιμένει κάτι σε κάποια χώρα.
Δώρα που έγιναν με κάποια σκοπιμότητα
χάος μέσα στην απόλυτη στασιμότητα
καταρράκτες δημιουργημένοι με φράχτες
ενοικιαζόμενοι χώροι στον εγκέφαλο από κράχτες.
Διακοπές αδιάκοπες σε δύσκολα καθεστώτα
κολλημένος στον αόριστο χρησιμοποιώντας ενεστώτα
λυχνία δέκα κεριών που φωτίζει στο σκοτάδι
σε λόφους και βουνά κάποιοι ρίχνουν παραγάδι.
Μπουρδέλο εικοσιτετράωρο χωρίς κανέναν μέσα
μοντέλο καραφλό που βάζει στο κεφάλι τρέσα
κυβέρνηση που επιμένει το τίποτα να κυβερνήσει
ένας νομοταγής που' χει τους νόμους αψηφήσει.
Χρόνος που δανείζεται με τόκο αβάσταχτο
ένα παραλλαγμένο μέλλον απαράλλαχτο
μία άκρη μες στο άπειρο του μηδενός
χίλιες καταστάσεις σε συσκευασία του ενός.
Τέλος που η αρχή προλόγισε
ανυπολόγιστη ζημιά που το άρτιο υπολόγισε
αρχή που το τέλος δεν άφησε να ζήσει
ελευθερία που την σκλαβιά θέλει να γνωρίσει.

ΟΣΑ


Όλα όσα έχουνε βρεθεί γυρίζουν στα χαμένα
όλα όσα γνωρίσαμε έχουνε καταντήσει ξένα
όλα όσα καταφέραμε τα προσπαθούμε ακόμα
όλοι είμαστε ζωντανοί, αλλά σε κώμα.
Όλα όσα μάθαμε τα μάθαμε και τ' αγνοούμε
όλα όσα είδαμε δεν είναι τίποτα σε ό,τι θα δούμε
όλα όσα δώσαμε τα βάφτισαν δικά τους
όλοι είμαστε πουλιά με δεμένα τα φτερά τους.
Όλα όσα νιώσαμε τα πήραμε στ' αστεία
όλα όσα αγάπη θύμιζαν σταμάτησαν με βία
όλα όσα θέλαμε τα θέλαν κάποιοι άλλοι
όλοι είμαστε υπεύθυνοι γι' αυτό το χάλι.
Όλα όσα λέμε μας τα' χωσε κάποιος άλλος στην κεφάλα
όλα όσα ήτανε σίγουρα τα πήρε όλα η μπάλα
όλα όσα αναζητήσαμε τα είχαν ανακαλύψει πρώτα
όλοι είμαστε εκατομμύρια πορτατίφ που μας αλλάζουνε τα φώτα.
Όλα όσα ακούμε είναι διπλοτσεκαρισμένα
όλα όσα ονειρευόμαστε είναι όνειρα ξένα
όλα όσα επιλέγουμε είναι μέσα στο παιχνίδι
όλοι είμαστε ηθοποιοί στης κοινωνίας το σανίδι.
Όλα όσα παίζουνε παίζουνε για λίγους
όλα όσα κατέχεις ταλαιπωρούνται από ιλλίγους
όλα όσα διάβασες σε μπέρδεψαν εν τέλει
όλοι είμαστε αριθμοί, πρόστιμα και τέλη.