Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

Ο ΡΙΖΟΚΟΠΤΗΣ


Κάνε μου την χάρη τίποτα να μην χαρίσεις
πέρασε τόσος καιρός χωρίς καν να μου μιλήσεις
και θέλεις τώρα να με πείσεις πως ήταν όλα για καλό μου
ήταν καλό να ονειρεύομαι ξύπνιος στο δωμάτιο μου.
Αναρωτιέμαι ακόμα τι τύπος να' σαι
αν είσαι απ' αυτούς που νιώθουν, αλλά όρθιος κοιμάσαι
ή από αυτούς που νιώθουν μόνο για να κοροϊδέψουν
μόνο για να δικαιολογήσουν όλα τα λάθη τους και να σε ξανακαβαλικέψουν.
Σίγουρα κι εσύ πέρασες κάποια κύματα
μα για να μη πνιγείς έπρεπε να υπάρξουν θύματα
και πάνω τους κρατήθηκες σαν σε σωσίβιο
εκεί που περνιόσουν μάχιμο αμφίβιο.
Αυτά που λες, είναι για σένα που με ψάχνεις
είμαι ανάμνηση σου ύπαρξης εγκεφαλικής πάχνης
τώρα πάνω που ξεθόλωσες και το' ριξες στην εργασία
σου σκάει μύτη το γραπτό από έναν Ηλία
που δε γνώρισες ποτέ τι κατάφερε να γνωρίσει
που δε σκέφτηκες ποτέ αν πίσω όλα στα γυρίσει
λίγο να σε τακτοποιήσει όπως δεν έκανε άλλος
τα βήματά σου κρητικού που δε ξέρει τι είναι ο μπάλος.
Άλλο, όμως, δεν θα επεκταθώ στου μίσους μου την ρίζα
θα την κόψω απλά μια μέρα θα την βάλω σε κορνίζα
να με κοιτάζουνε περίεργα να με φωνάζουν ριζοκόπτη
επειδή τραβάω την παρανυχίδα μου με τον νυχοκόπτη.
Τόσο αναίσθητος παιδάκι μου; τί σου' τυχε; να μου λένε
γιατί ξάφνου όλα σου φταίνε
και να γελάω, να χαίρομαι που ελευθερώθηκα
να γνωρίζω πως κατάφερα μόνος μου κι αντρώθηκα.
Γι' αυτό στην αναζήτηση σου μη με ψάξεις
καλύτερα θα ήταν άλλο δρόμο να χαράξεις
δε σου' κατσε να σου΄ρθουν όλα βολικά
άραξε στη θέση σου δε ψάχνω για ιδανικά.

ΦΑΛΤΣΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


Φάλτσο σύστημα διακυβέρνησης
πολιτικής τυφλής συναίνεσης
που όρισε το οριστικό τέλος
που μας έριξε στο έλος.
Έλεος, ήμαρτον, απαράδεκτο το αποδεκτό
τόση προσπάθεια για να πλησιάσεις το εφικτό
και τόσο εύκολα να χάνεις τα σίγουρα σε μια στιγμή
κι εσύ μου λες για την επιστροφή μας στην δραχμή.
Υπόκωφες σειρήνες πολέμου ηχήσαν
για εμφύλιους, παγκόσμιους, κρίσεις μας μιλήσαν
μας ενημερώσαν, δηλαδή, το τι θα επακολουθήσει
κι όποιος πάρει τα βουνά ίσως να ζήσει.
Κοινωνικό εμπάργκο απ' τα ωραία μας απέκλεισε
τις πόρτες για έξω ή μέσα έκλεισε
και διέλυσε τις αντοχές μας
δεκαπλασίασε τις ανοχές μας.
Τώρα δες μας μια ομογενοποιημένη κουράδα
μύγες από πάνω τίγκα και αττική λιακάδα
μαυσωλεία μαρμάρινα στο άκρο της πόλης μας περιμένουν
πέρα απ' αυτό πράγματα άλλα δε μας δένουν.

ΣΑΠΙΛΑ


Σάπια χώρα, σάπιοι τύποι, βλάχοι ψηφοφόροι
σάπιοι πολιτικοί και ένα κάρο φόροι
ένα κάρο τύπους νεόπλουτους μέχρι πρότινος τώρα να κλαίνε
σάπιοι τύποι για το δίκαιο τώρα μου λένε.
Έχουνε όλα διαγραφεί όλα τα σκατά που έχουν κάνει
ας πήραν μίζες, φράγκα κι όσα ο νους δε βάνει
τώρα που τρώνε από τα έτοιμα και βρώμικα δε βγάζουν
σου λένε πως συμπάσχουνε, τα πράγματα είναι δύσκολα και καθημερινά αλλάζουν.
Σάπιες συζητήσεις ίδιες περί ανασφάλειας γενικής
πως είναι απαραίτητοι τόσοι ΔΙΑΣ έξω μη μου το ξαναπείς
έχουμε χούντα οικονομικοπολιτικοστρατιωτική
κι εκκλησία να δουλεύει το μαντρί.
Έρχεται το τέλος σας, αλλά δεν τελειώνει το γαμήσι
γιατί έρχεται η καινούρια αρχή που' χε το μεταβατικό στάδιο ορίσει
τα νέα παιδιά, τις νέες ιδέες να σαπίσει
σάπια χώρα, σάπιο σύστημα, σάπιος τύπος όποιος κι αν μας κυβερνήσει.

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

Ο ΑΣΤΑΘΗΣ


Έμπλεξα ο ασταθής στην πολιτική τους σταθερότητα
μου λένε είμαι απ' αυτούς που τους χαλάνε την ενότητα
γιατί έτυχε να είμαι οντότητα και όχι οδοντωτό γρανάζι
γιατί κατάλαβα πως η αλήθεια τους τρομάζει.
Προσπάθησα να τους καταλάβω, να δω αν κάτι από το ψέμα τους ισχύει
είπα μπορεί κι ο ήλιος στην ανατολή να δύει
μπορεί κι η γη να μη γυρίζει γι' αυτό δεν ξεκουνάμε
μπορεί να φταίω εγώ για όλα όσα χρωστάμε.
Μετά το ξανασκέφτηκα και είπα μπα δεν παίζει
γιατί ποτέ μου δεν κανόνισα για ζωή άλλου κάτω απ' το τραπέζι
ίσα ίσα που ήμουν μαζί με άλλους το κυρίως γεύμα
είχα να πληρώσω σήμα, ασφάλεια, ΚΤΕΟ, νερό και ρεύμα.
Και στο τραπέζι όλα τα λαμόγια με τα βουλευτικά τους επιδόματα
να παραγγέλνουν ποτά και φαγητά από ανθρώπους που ζουν σε δώματα
από ανθρώπους που δεν ξέρουν τι θα τους ξημερώσει
κι όταν τελειώσουνε το γεύμα τους θα βάλουν κάποιον από δαύτους να πληρώσει.
Έμπλεξα ο ασταθής μες στην ευστάθεια τους
με άφησαν άφωνο με την ευφράδεια τους
με την αντίληψη τους που φτάνει τα όρια του παραλόγου
με τις ζωές μας που χρησιμεύουνε για νέα παιχνίδια τζόγου.
Φτάνει, όμως, ο καιρός που το ψέμα τους θα λήξει
ο άνθρωπος καλείται τα καλύτερα στοιχεία του να αναδείξει
το λουρί έχει σφίξει, ενώ λουρί ποτέ δεν ζήτησα
είμαι ένας κόπρος που τον μπόγια τον αντίκρισα.
Κι οι κόπροι πολλαπλασιάστηκαν και βγήκανε στους δρόμους
να κυνηγήσουν όλους εσάς τους νόμιμους παρανόμους
τους μπόγιες της ζωής μας που γαβγίζατε σα σκύλοι
ήρθε η ώρα να ανάψει το ωραίο σας καντήλι.