Πιστεύω πως τα απίστευτα θα έρθουν μια μέρα που θα΄ναι νύχτα
και όλοι θα ψάχνονται να βρούνε ό,τι είχε χαθεί χάριν της αναζητήσεως.
Τότε θα έρθει το τώρα και θα εμφανιστεί το εξαφανισμένο,
θα αφυπνιστεί το ήδη ξύπνιο και θα κινήσουμε προς την ακινησία.
Μια σταλιά εναπομείνουσας φαντασίας θα λογικευτεί ευφάνταστα
με απώτερο σκοπό την έλλειψη σκοπών.
Κάπου εκεί θα αναγνωρίσουμε όλα αυτά τα γνωρίσματα που μας έκαναν αγνώριστους
και θα συνειδητοποιήσουμε βάσει μιας παγκόσμιας συνειδητότητας
την μέχρι πρότινος ασυνειδησία μας.
Προς το τέλος θα γνωρίσουμε την μη γνώριμη αρχή που έρχεται
και το καινούριο θα αποκτήσει για πρώτη φορά την έννοια του καινούριου.
Προς το παρόν, όμως, θα ασχοληθούμε με το μέλλον του παρελθόντος μας και το παρελθόν του μέλλοντος μας.
