ΟΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΥΣ

Στο παιχνίδι αυτό που λέγεται ζωή

κάποιος παίζει, κάποιος χαζεύει και κάποιος κάνει το παπί

άλλος κλέβει λίγο-άλλος κλέβει πιο πολύ

άλλος τηρεί τους νόμους του και ας μένει και ταπί.

Κάποιος εργάζεται νυχθημερόν να πάρει ένα αμάξι

σε κάποιον άλλον δώρο ο πατέρας το'χει τάξει

άλλοι με δέκα ευρώ την μέρα είναι εντάξει

κι άλλος για δέκα ευρώ μπορεί να στην ανάψει.

Άλλος την βρίσκει να πλακώνεται με Αλβανούς

άλλος μισεί τους Έλληνες και τους Πακιστανούς

άλλος τους έχει όλους αυτούς σαν αδελφούς

άλλος τους διαχωρίζει σε μουσουλμάνους και σε χριστιανούς.

Κάποιος περιμένει την μαμά του να του μαγειρέψει

κάποιος άλλος έχει επτά παιδιά να θρέψει

κάποιος πολεμάει για μια κοινή σκέψη

και κάποιος άλλος στέρησε την ζωή από τον Αλέξη.

Κάποια μάχεται σε μια δουλειά ν'ανέβει ιεραρχικά

άλλη μάχεται ν'ανεξαρτητοποιηθεί κοινωνικά

άλλη τρώει κέρατο και το γνωρίζει κανονικά

και κάποια άλλη ξέρει τι ζητάει τελικά.

Άλλη θέλει γούνες, κοσμήματα, ταξίδια

άλλη κάνει απεξάρτηση δυό χρόνια απ'τα ξίδια

άλλη κάνει στροφή γιατί βαρέθηκε τα ίδια

και άλλη κάθεται μαζί του κι ας κοιμάται στα σανίδια.

Κάποια την βρίσκει πλέον μόνο με κοπέλες

και κάποιος έχει εμμονή να βάζει στην ζωή ταμπέλες

κάποιος γουστάρει συνεχώς να τρώει καραμέλες

και άλλος έχει όνειρο να πάει Σεϋχέλες.

Κάποιος δεν έχει όνειρα κι ας έχει όλα τ'άλλα

και άλλος έχει μικρό πουλί αρχίδια όμως μεγάλα

άλλος βλέπει από δορυφορικά κανάλια μόνο μπάλα

κι άλλος νιώθει σπίτι του σαν το χρυσόψαρο στην γυάλα.

Άλλοι έρχονται και φεύγουν βιαστικά

άλλοι θεωρούν πως όλα είναι απλά περαστικά

άλλοι κινούν τα νήματα συνέχεια στην πουστιά

και κάποιοι λεν πως κάποιοι άλλοι μας χαϊδεύουνε τ'αυτιά.

Άλλος μου λέει να σπουδάσω, άλλος να πάω φαντάρος

κάποιος μου πρόσφερε δουλειά, άλλον τον πήρε ο Χάρος

κάποιος στην συνείδηση του έχει ένα βάρος

και κάποιου η αδυναμία είναι η Μύκονος κι η Πάρος.

Άλλοι αγοράζουν ρούχα και φαϊ από την λαϊκή

και άλλοι μπαίνουνε σε κλήρωση για μια τηλεόραση LCD.

Κάποιοι στέκονται στην ουρά στο Ι.Κ.Α από τις 6 το πρωί

και άλλοι εκατομμύρια τοποθετούν σε τράπεζα ελβετική.

Άλλοι κρυώνουν και διψούν και άλλοι αρρωσταίνουν

άλλοι σκυφτοί περνάν και βαριανασαίνουν

άλλοι για καφέ καθημερινά πηγαίνουν

και άλλοι τον εγκέφαλο μας θέλουν να τρελαίνουν.

Κάποιος εξουσιάζεται και με εξουσιάζει

και άλλος λέει πως αυτή είν'η ζωή και δεν αλλάζει

άλλος χορεύει και αν τον λένε αδελφή δεν τον πειράζει

άλλος ξύνει την μύτη του, τ'αυτί και όλο κλανιές βγάζει.

Άλλος πιστεύει σε θεούς, δαιμόνια και αστέρια

άλλος νομίζει πως του δέσανε τα χέρια

κάποιος θέλει ησυχία σπίτι του τα μεσημέρια

και κάποιος αναπολεί παλιά, ωραία καλοκαίρια.

Άλλος πουλάει το είναι του προτάσσοντας το εγώ του

και κάποιος παξιμάδι κάνει το σκατό του

άλλος έχει από κοντά τ'αφεντικό του

και κάποιος άγνωστος μοιράζεται οτιδήποτε δικό του.

Στην ζωή αυτή που λέγεται παιχνίδι

θα πάρω μέρος και εγώ- θα κάνω το ταξίδι.

ΟΛΟΝ

Όλα τα ωραία βρίσκονται στα πιο μικρά

όλη η αλήθεια βρίσκεται μες στην καρδιά

σε ό,τι αγαπήσαμε αμέσως σα παιδιά

σε ό,τι αφήσαμε για να το βρούμε πιο μετά.

Όλα τα άσχημα βρίσκονται στα πιο μεγάλα

όλο το ψέμα βρίσκεται μες στην ξερή μας την κεφάλα

σε ό,τι μισήσαμε και το πήρε η μπάλα

σε ό,τι κρατήσαμε ανεβαίνοντας της ζωής αυτής την σκάλα.

Όλα τα πριν τα φύσηξε μακρυά το τώρα

κι όλα τα τώρα το μετά τα'σβησε σε μια ώρα

όλα τα εδώ πήγαν εκεί και παραπέρα

η μέρα έγινε νύχτα κι η νύχτα μέρα.

Όλα τα ίδια έγιναν διαφορετικά

και όλα τα άσχετα σχετικά

όλα τα άμορφα πήραν μορφή

κι ο ουρανός απομακρύνθηκε από την γη.

03/10/2010

Από που περιμένεις να δεις το ΦΩΣ;

Πώς θα γίνεις του νου σου ο αρχηγός;

Αν δεν βάζεις στην σειρά τις σκέψεις σου

και καταπιάνεσαι μ'όλες τις βλέψεις σου;

Σ'ακούω κάθε τόσο να ορκίζεσαι με σθένος

πως είμαι εδώ, πατώ στα πόδια μου ο καημένος

και τρέχεις σαν τρελός όλους να τους εκδικηθείς

να εκδικηθείς όλους αυτούς που σ'άφησαν να αφεθείς.

Μα δεν ενδιαφέρεσαι καθόλου ή μάλλον φοβάσαι

ν'αντικρύσεις όλα αυτά που διάλεξες να μην θυμάσαι

κι έτσι πλάθεις άλλο παρελθόν μέσα στο μυαλό σου

πιστεύοντας πως θα αλλάξει το παρόν κι αυτό προς το καλό σου.

Τον κακό σου τον καιρό, ποτέ δεν φώναξες ποιός είσαι και τι θέλεις

τι πρεσβεύεις τι ονειρεύεσαι- ο εγκέφαλος σου έγινε ο μέγιστος τεμπέλης

που απλά πιάνει χώρο μέσα στο κεφάλι σου

μόνιμη σύντροφος οι τύψεις μες στην ζάλη σου,

γιατί μπορούσες κι ακόμα μπορείς το ξέρεις

να τα διαγράψεις όλα και να τα καταφέρεις,

αλλά φοβάσαι τ'άγνωστο- σε ανατριχιάζει

θέλεις αυτόν τον σίγουρο τον ψεύτικο κόσμο που δεν αλλάζει.

Κάνε χάζι λοιπόν τα όμορφα που θα κατακτήσω

μα κάνε το κρυφά μην νιώσεις ντροπή επειδή θα σε μπανίσω.

Πριν σε χαιρετίσω να σου θυμίσω την ανθρώπινη σου φύση

που όπως την έχεις αφήσει έτσι κι αυτή κάποτε θα σ'αφήσει

να βρει σ'άλλες φύσεις μέρη να κατοικήσει

να ηρεμήσει, γνώσεις κι αγάπη να γεμίσει, το άπειρο να κατακτήσει.

Όσο, λοιπόν, τους νόμους της κοινωνίας τηρείς για να αντέξεις

άλλο τόσο τους νόμους της ζωής αγνοείς, την ζωή μπας και κοροιδέψεις

σκέψεις που θα μείνουν σκέψεις γιατί έχεις δυο παιδιά να θρέψεις

γιατί έχεις δάνεια, σπίτια, κότερα, γυναίκα, γκόμενα κι αμέτρητες ορέξεις.