ΔΩΣΕ ΜΠΑΡΜΠΑ ΚΙ ΑΠΟ ΔΩ (by Teo Strou)

Πιτσικουλιάσματα, γαμοσταυρίδια, κωλοσφιξίματα και κόντρα αρχίδια,

σκαμπανεβάσματα, κωλοσφιξούρες, κρυολογήματα, παλιοχαμούρες.

Τρεχάματα, θάματα, δώματα και πτώματα,

ασανσερ, καλοριφερ, ντιστριμπιτερ και κομπρεσερ.

Γαλότσα, πινοτσα, αλεβετα γάμησε τα,

έπεσε απ' την τάβλα βάζοντας τούβλα,

έφυγε τρεχάτο και απόμεινε μονάχο.

Αδρεναλίνες, ασπιρίνες, σφυγμοί και σπαραγμοί,

κάτω από το κάτω υπάρχει και πιο κάτω,

πάνω από το πάνω θεε μου μα τι κάνω.

Φτυσμένο και χεσμένο, κατουρημένο, σκουπισμένο,

στεγνωμένο, φορεμένο, τσαλακωμένο, πατημένο,

τσακισμένο, λακισμένο, γαμημένο και λουσμένο,

ξεσκισμένο, λιανισμένο, βαρεμένο, χτυπημένο,

σαβουριασμένο, πεταμένο, τσουβαλιασμένο, γυρισμένο.

Νέγκρο, αλέγκρο, γύφτικο, εμιγκρέ, 

χαριτοβαρεμένα, μοιροχτυπημένα, σαβουριασμένα πισωγυρίσματα,

σκατούλες σε σακκούλες σταλμένες τις αυγούλες,

παράλαβε τα' μαθε τα' κανε και τα' παθε,

παραλαβές ταμειακές οι μάσες επικές.

Ελονοσία τρέμουσα- σύφιλη καλπάζουσα.

Γύριζε και έβλεπε τα τέλματα παντού.

Έκατσε και ρίζωσε και με το ρύζι έρεψε,

επανδρέφθη εις τας Κίνας- εγαμήθη από τους κύνας,

ανεβαίνει εις τας Ευρώπας- επηδήχθη με καπότας,

κατεβαίνει στας Ινδίας, μα του στρίβουν τας βαλβίδας,

τας λαδώνει με λαδάκι και τας ρίπτει εις αυλάκι,

τας ξεπλένει δε καλώς, μα γαμήθη ο χριστός.

Επιστρέφει στην αγκάλη να ανθίσει το θυμάρι.

Μπουγάτσες και μπουχέσες, μπεκάτσες και μπουνάτσες,

μανιαμούνες οι μαούνες, μα αραχνιάσαν και οι μούμιες

πίτσα, πούτσα και παπούτσα, πάνω κάτω τα παλούκια.

Κάνω ράνω, χύνω κλάνω, μα η μπόχα είναι από πάνω.

Τίρι τίρι τίρι τρο δώσε μπάρμπα και από εδώ

να γεμίσω το τσουβάλι, να το αδειάσω στο κελάρι,

τίρι τίρι τίρι τρο δώσε μπάρμπα και από δω.

ΕΔΩ ΖΩ

Ζω στην εποχή που εφευρίσκονται οι ανακαλύψεις

και ανακαλύπτονται οι εφευρέσεις

στην χώρα που τα κενά με σκατά θα καλύψεις

ζω εδώ που γίνονται σε πίστες μόνο συνευρέσεις.

Ζω στον κόσμο που όλα είναι γνωστά κι απλά

εκεί που προτιμάμε τις παλιές βρώμικες συνήθειες

σε μια κουκκίδα στο σύμπαν στο πουθενά

που θεωρεί πως είναι το κέντρο του όλου κι έχει θεσπίσει αλήθειες.

Ζω σε έναν απολίτιστο πολιτισμό

ζω κάτω από εξαναγκασμούς δημοκρατικούς

ζω στην κοινωνία που προετοιμάζει το ον για εγκλεισμό

ζω τρώγοντας μεταλλαγμένους της γης καρπούς.

Καταφέρνω να ζω φυτοζωώντας

ώρες ώρες είμαι το φυτό

ώρες ώρες είμαι πρωταγωνιστής μιας τσόντας

κι άλλες ώρες δεν γνωρίζω δεν απαντώ.

Ζω μες στο σαλόνι μου και μες στην τηλεόραση του σαλονιού μου

ζω για το αυτοκίνητο και ζω μέσα του επίσης

δεν ξέρω τι να απαντήσω στις ερωτήσεις του παιδιού μου

ζω να δίνω ζωή σε άλλους που μου δίνουν λύσεις.

Ζω εδώ που μπορούν να ζούνε έτσι και τους αρέσει κιόλας

ζω σε μέρες σκοτεινές που πουλάνε οι έμποροι ανασφάλειες

ζω στα τοιχώματα μιας άδειας κατσαρόλας

ζω σε περιοχές άνυδρες μα κάποτε παράλιες.

Έχοντας βρει το μυστικό της ζωής

αλλά αφήνοντας το στην μπάντα για να ζήσω

υποτίμησα την τιμή της ανθρώπινης τιμής

κι έβαλα μπροστά ό,τι με πάει πίσω.

ΤΟ ΠΑΠΑΡΙ ΣΤΟ ΠΑΤΑΡΙ

Στο σπίτι στο πατάρι

έχω μια βάρκα που' χε μπατάρει

σε κάτι διακοπές στην Βάρη

που πήγα για να κάνω χάρη.

Στο σπίτι στο πατάρι

θα σ' έχω ως τα τριάντα κανακάρη

τον γιο καμία μην τον πάρει

στα φαγητά δεν βάζω κάρυ.

Στο σπίτι στο πατάρι

κρέμεται ένα ποδάρι

κάποιος το έχει γδάρει

θα το χώσω μέσα με το κοντάρι.

Στο σπίτι στο πατάρι

υπάρχει ένα παπάρι

ένα τρυγόνι, δύο σμπάροι

ένα τελειωμένο campari.

Στο σπίτι στο πατάρι

έχω τηλεσκόπιο που βλέπει Άρη

με πήραν τηλέφωνο οι κουμπάροι

με είδαν σε όνειρο βαρκάρη.

Στο σπίτι στο πατάρι

έχει τουμπάρει ένα σκαθάρι

ένα μοσχάρι το γιουχάρει

τι να σου λέω φίλε Χάρη.

ΔΥΣΤΥΧΟΙ ΔΙΣΤΙΧΟΙ

Έχω ένα βάρος στην ψυχή μου

πώς θα ζήσω το παιδί μου.

Με έδιωξαν απ'τη δουλειά μου πέρσι

στην εφορία απέκτησα τρεις χιλιάδες φέσι.

Τις νύχτες τα όνειρα μου τα κάνω ξυπνητός

και το πρωί ξυπνάω κάτι ανάμεσα σε ζόμπι και νεκρός.

Τα μεσημέρια τρέφομαι με ό,τι πέμψει ο θεός

τα απογεύματα προσεύχομαι κλαίγοντας ο αμαρτωλός.

Δεν βρίσκω κάτι να μου αρέσει

δεν μου φτάνουν για coca cola- θα πάρω pepsi.

Τί θα κάνω στην ζωή μου;

Άντρας έγινε και το παιδί μου...

ΧΑΣΜΑ ΧΑΣΜΑΤΩΝ

Χάσμα χασμάτων

ανθρωπόμορφων τεράτων

εγκεφαλικών πάτων

αναμονή εσχάτων.

Αχταρμάδες σκέψεων

μελλοντικών βλέψεων

νέων ορέξεων

επαναχρησιμοποίηση των ίδιων λέξεων.

Νεοταξίτες χριστιανοαναρχικοί

ελληνοπαγκόσμιοι βυζαντινοί

θεοί κι αρχαίοι στο σφυρί

χώστε τα όλα μαζί.

Βάλτε τον Λιακόπουλο να παίζει

ο υποχθόνιος από που χέζει;

Γιατί και πως είναι κίτρινοι οι Kινέζοι;

Τα νήματα και το τραπέζι.

Αγανακτισμένοι με ελληνικές σημαίες

μούντζες από καφενειακές παρέες

στρατιωτικές χρυσαυγίτικες σκελέες

μόνο κοινό μας οι ίδιες μαίες.

Παράθυρα ειδήσεων αλουμινένια

αδιάβροχα, μη διαβρώσιμα και σένια

θα γίνεις παππάς κι αφήνεις γένια;

Κι άλλα πολλά λόγια μαλαματένια.

Στο χάσμα, όμως, στοχάζομαι

προσπαθώ να μην επηρεάζομαι

το ψέμα δεν ασπάζομαι

για την αλήθεια σας δεν νοιάζομαι.

ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΙΠΕΔΟΥ

Αλλαγή επιπέδου

από μάστορας δαπέδου

γυψαδόρος σε ταβάνι

η ζωή τι κόλπα κάνει.

Ενδυνάμωση και σιγουριά

τα νέα διώχνουν τα παλιά

το κακό έχει απογίνει

τίποτα όρθιο δεν θα μείνει.

Οι γνώσεις τώρα αναγκαίες

οι εμπειρίες καθόλου αμελητέες

ο λόγος καθαρός και οπλισμένος

με το δίκαιο μαζί μεγαλωμένος.

Ανάγκη συστράτευσης μοναχικών

ανάγκη επικοινωνίας μη επικοινωνιακών

ξεαράχνιασμα, ξεβόλεμα επί τόπου

αποκαθήλωση μέσω κάθε τρόπου.

Απαραίτητο το να τα βρούμε

αυτοί που θέλουν να σκοτωθούμε

ας πάρουν μια φορά ό,τι αρμόζει

αλλιώς τίποτα δε μας σώζει.

ΞΕΧΩΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ

Η χώρα που κατοικώ είναι παραδουλεύτρα

είναι των μεγαλύτερων ονείρων μου η κλέφτρα

είναι μια ψεύτρα που καυχιέται για το παρελθόν της

είναι μια χώρα που δεν κράτησε τίποτα δικό της.

Η χώρα που μεγάλωσα είναι έτη φωτός πίσω

είναι μια μαύρη τρύπα που μέσα της πρέπει να ζήσω

που για να επικοινωνήσω αρκεί να βλέπω τις ειδήσεις

αρκεί να κρατάω καβάτζα δυο ατάκες από ωραίες διαφημίσεις.

Η χώρα που με θρέφει με θρέφει με ευρωπαϊκά προγράμματα

παίρνει επιταγές και εντολές μέσα σε χρονοδιαγράμματα

γάματα χαράματα, κλάφτα  Χαράλαμπε, που' σαι Θανάση

σαρδέλες σ' ένα λεωφορείο χωρίς στάση.

Η χώρα που υπηρέτησα κι εγώ σαν τον μαλάκα

εξυπηρετεί παιχνίδια ανθρώπων για τζόγο και για πλάκα

μου κάνει τράκα ρακένδυτο κι όταν με βλέπει

με καθοδηγεί με χριστιανικούς φραγμούς και πολεμικά έπη.

Η χώρα που περιορίζει και στην καλύτερη απομακρύνει

αγνοεί το πόσο απλή και όμορφη μπορεί να γίνει

μέσα στην δίνη όλοι μαζί από πίσω ακολουθάμε

10.000.000 ζόμπι μέσα σε κύκλους περπατάμε.

Η χώρα που εκπαιδεύτηκα μου ζήτησε να φέρνω χάρακα σχολείο

όχι για να μετρώ μα για να τις τρώω δύο δύο

βολής πεδίο ο εγκέφαλος μου

τιμωρία στον τοίχο έφαγε ο διπλανός μου.

Η χώρα, όμως, που θα έρθουν τα παιδιά μου

θα είναι κοντά τους και κοντά μου

θα είναι υπεύθυνη και λειτουργική

θα είναι ελέυθερη κι αληθινή.

ΠΑΡΗΛΛΑΓΜΕΝΗ ΑΛΛΑΓΗ

Μπορώ να σου πω στα σίγουρα,

πως όλα συνεχώς αλλάζουνε.

Άλλα θέλω τώρα να σου πω

κι άλλα κάνω όταν σε βλέπω.

Άλλα θέλω στην ζωή μου,

αλλά θέλω και τα ίδια,

θέλω να υπάρχεις ναι μεν,

αλλά μέσα σε μια μορφή ανυπαρξίας.

Ίσως φταις για τα προηγούμενα,

κι εγώ σίγουρα για τα επόμενα,

ίσως η ζωή είναι ό,τι σου κάτσει,

ίσως να πρέπει μόνιμα να μάχεσαι,

ή και τα δυο μαζί!...

Δεν έχω βρει την άκρη,

για να σου πω ν' ακολουθήσεις.

Κυρίως, γιατί δεν πρέπει να μπλέκουμε τις άκρες μας,

γιατί ο δρόμος μας χωρίστηκε σε δύο τότε·

και δεν ξέρω αν πρέπει να μ' ενδιαφέρει,

το αν οι νέοι δρόμοι, οδηγούν πάλι σε έναν.

Γιατί κι αν έτσι γίνει,

μάλλον θα πάρω τον χωματόδρομο.

Λες πως οι άνθρωποι αλλάζουν-

μαθαίνουν σαφώς αν το θελήσουν,

αλλά να, ρε παιδάκι μου,

μου θυμίζεις καλό φασίστα.

Που αγαπάει τα παιδιά του,

αγαπάει ίσως και τον γείτονα,

πρόσφερει ίσως και στο σύνολο,

αλλά βαράει μαύρους μικροπωλητές.

...Ή θεωρεί πως είναι απόγονος των ελ,

πως οι Αλβανοί είναι πονηροί,

πως οι γυναίκες είναι πουτάνες,

ή, ακόμη, πως η ράβδος του είναι χριστιανικότατη.

Γι' αυτό σου λέω·

όλα αλλάζουν, όλα εκτός από τους ανθρώπους.

Οι τρόποι τους αλλάζουν, οι ίδιοι όχι.

Αυτό που ήθελα να πω

κι αυτό ακόμα άλλαξε μέχρι να φτάσω εδώ,

όπως κι αλλιώς θα εντυπωθεί στον νου σου, εξ' άλλου,

γι' αυτό κι εγώ θα το πω, παρηλλαγμένη αλλαγή.-

ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΣΟΧΗ ΝΑ ΕΞΕΧΕΙΣ

Μυαλό ξυράφι

τα πλένει όλα μες στην σκάφη

τα βάζει στο ράφι σε σειρά

γιατί έρχονται κι άλλα πολλά.

Έρχονται μέρες, μήνες, χρόνια να σε διδάξουν άλλα τόσα κι άλλα τόσα

κοίτα αυτά που θα κρατήσεις να είναι καμπόσα

για να πορεύεσαι και να μοιράζεσαι αληθινά τα αληθινά σου

για να διεκδικείς αυτά που πριν ακόμα γεννηθείς ήταν δικά σου.

Την σπορά σου όταν την ρίξεις να' χεις κάποια γνώση

γιατί ίσως σου αντιτεθεί όταν λίγο μεγαλώσει

και δεν λέει πια να περνάνε κι άλλοι από την φάση

κοίτα να' σαι εκεί πιστά τίποτα να μην χάσει.

Έρχονται εικόνες κρύες και μόνες, ζεστές και με παρέα

έρχονται άσχημα σκηνικά- στην ζωή είναι αυτά- μα έρχονται κι ωραία

έρχονται λέξεις, έρχονται σκέψεις, εμπειρίες κι αναμνήσεις

το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ζήσεις.

Την πλάτη σου να γυρίσεις σε ό,τι σε χάλασε στο παρελθόν και σε χαλάει

φτιάξε μια φάση και γούσταρε να βλέπεις πως σου πάει

να σε πάει με χίλια εκεί που κάθε φορά θέλεις να φτάσεις

στην τελική δε έχεις τίποτα να χάσεις.

Γιατί στην τελική και η χασούρα είναι μια νίκη

αν μπορείς να την διαχειριστείς, γιατί αλλιώς είναι μια φρίκη

τελοσπάντων θέλω να' σαι μόνιμα σε εγκεφαλική ακμή

να μη σε ορίζουν πρέπει και φραγμοί.

Αυτά τα λίγα προς το παρόν

φιλιά λοιπόν

τον νου να έχεις

στην εσοχή να εξέχεις.

Ο ΡΙΖΟΚΟΠΤΗΣ

Κάνε μου την χάρη τίποτα να μην χαρίσεις

πέρασε τόσος καιρός χωρίς καν να μου μιλήσεις

και θέλεις τώρα να με πείσεις πως ήταν όλα για καλό μου

ήταν καλό να ονειρεύομαι ξύπνιος στο δωμάτιο μου.

Αναρωτιέμαι ακόμα τι τύπος να' σαι

αν είσαι απ' αυτούς που νιώθουν, αλλά όρθιος κοιμάσαι

ή από αυτούς που νιώθουν μόνο για να κοροϊδέψουν

μόνο για να δικαιολογήσουν όλα τα λάθη τους και να σε ξανακαβαλικέψουν.

Σίγουρα κι εσύ πέρασες κάποια κύματα

μα για να μη πνιγείς έπρεπε να υπάρξουν θύματα

και πάνω τους κρατήθηκες σαν σε σωσίβιο

εκεί που περνιόσουν μάχιμο αμφίβιο.

Αυτά που λες, είναι για σένα που με ψάχνεις

είμαι ανάμνηση σου ύπαρξης εγκεφαλικής πάχνης

τώρα πάνω που ξεθόλωσες και το' ριξες στην εργασία

σου σκάει μύτη το γραπτό από έναν Ηλία

που δε γνώρισες ποτέ τι κατάφερε να γνωρίσει

που δε σκέφτηκες ποτέ αν πίσω όλα στα γυρίσει

λίγο να σε τακτοποιήσει όπως δεν έκανε άλλος

τα βήματά σου κρητικού που δε ξέρει τι είναι ο μπάλος.

Άλλο, όμως, δεν θα επεκταθώ στου μίσους μου την ρίζα

θα την κόψω απλά μια μέρα θα την βάλω σε κορνίζα

να με κοιτάζουνε περίεργα να με φωνάζουν ριζοκόπτη

επειδή τραβάω την παρανυχίδα μου με τον νυχοκόπτη.

Τόσο αναίσθητος παιδάκι μου; τί σου' τυχε; να μου λένε

γιατί ξάφνου όλα σου φταίνε

και να γελάω, να χαίρομαι που ελευθερώθηκα

να γνωρίζω πως κατάφερα μόνος μου κι αντρώθηκα.

Γι' αυτό στην αναζήτηση σου μη με ψάξεις

καλύτερα θα ήταν άλλο δρόμο να χαράξεις

δε σου' κατσε να σου΄ρθουν όλα βολικά

άραξε στη θέση σου δε ψάχνω για ιδανικά.

ΦΑΛΤΣΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Φάλτσο σύστημα διακυβέρνησης

πολιτικής τυφλής συναίνεσης

που όρισε το οριστικό τέλος

που μας έριξε στο έλος.

Έλεος, ήμαρτον, απαράδεκτο το αποδεκτό

τόση προσπάθεια για να πλησιάσεις το εφικτό

και τόσο εύκολα να χάνεις τα σίγουρα σε μια στιγμή

κι εσύ μου λες για την επιστροφή μας στην δραχμή.

Υπόκωφες σειρήνες πολέμου ηχήσαν

για εμφύλιους, παγκόσμιους, κρίσεις μας μιλήσαν

μας ενημερώσαν, δηλαδή, το τι θα επακολουθήσει

κι όποιος πάρει τα βουνά ίσως να ζήσει.

Κοινωνικό εμπάργκο απ' τα ωραία μας απέκλεισε

τις πόρτες για έξω ή μέσα έκλεισε

και διέλυσε τις αντοχές μας

δεκαπλασίασε τις ανοχές μας.

Τώρα δες μας μια ομογενοποιημένη κουράδα

μύγες από πάνω τίγκα και αττική λιακάδα

μαυσωλεία μαρμάρινα στο άκρο της πόλης μας περιμένουν

πέρα απ' αυτό πράγματα άλλα δε μας δένουν.

ΣΑΠΙΛΑ

Σάπια χώρα, σάπιοι τύποι, βλάχοι ψηφοφόροι

σάπιοι πολιτικοί και ένα κάρο φόροι

ένα κάρο τύπους νεόπλουτους μέχρι πρότινος τώρα να κλαίνε

σάπιοι τύποι για το δίκαιο τώρα μου λένε.

Έχουνε όλα διαγραφεί όλα τα σκατά που έχουν κάνει

ας πήραν μίζες, φράγκα κι όσα ο νους δε βάνει

τώρα που τρώνε από τα έτοιμα και βρώμικα δε βγάζουν

σου λένε πως συμπάσχουνε, τα πράγματα είναι δύσκολα και καθημερινά αλλάζουν.

Σάπιες συζητήσεις ίδιες περί ανασφάλειας γενικής

πως είναι απαραίτητοι τόσοι ΔΙΑΣ έξω μη μου το ξαναπείς

έχουμε χούντα οικονομικοπολιτικοστρατιωτική

κι εκκλησία να δουλεύει το μαντρί.

Έρχεται το τέλος σας, αλλά δεν τελειώνει το γαμήσι

γιατί έρχεται η καινούρια αρχή που' χε το μεταβατικό στάδιο ορίσει

τα νέα παιδιά, τις νέες ιδέες να σαπίσει

σάπια χώρα, σάπιο σύστημα, σάπιος τύπος όποιος κι αν μας κυβερνήσει.

Ο ΑΣΤΑΘΗΣ

Έμπλεξα ο ασταθής στην πολιτική τους σταθερότητα

μου λένε είμαι απ' αυτούς που τους χαλάνε την ενότητα

γιατί έτυχε να είμαι οντότητα και όχι οδοντωτό γρανάζι

γιατί κατάλαβα πως η αλήθεια τους τρομάζει.

Προσπάθησα να τους καταλάβω, να δω αν κάτι από το ψέμα τους ισχύει

είπα μπορεί κι ο ήλιος στην ανατολή να δύει

μπορεί κι η γη να μη γυρίζει γι' αυτό δεν ξεκουνάμε

μπορεί να φταίω εγώ για όλα όσα χρωστάμε.

Μετά το ξανασκέφτηκα και είπα μπα δεν παίζει

γιατί ποτέ μου δεν κανόνισα για ζωή άλλου κάτω απ' το τραπέζι

ίσα ίσα που ήμουν μαζί με άλλους το κυρίως γεύμα

είχα να πληρώσω σήμα, ασφάλεια, ΚΤΕΟ, νερό και ρεύμα.

Και στο τραπέζι όλα τα λαμόγια με τα βουλευτικά τους επιδόματα

να παραγγέλνουν ποτά και φαγητά από ανθρώπους που ζουν σε δώματα

από ανθρώπους που δεν ξέρουν τι θα τους ξημερώσει

κι όταν τελειώσουνε το γεύμα τους θα βάλουν κάποιον από δαύτους να πληρώσει.

Έμπλεξα ο ασταθής μες στην ευστάθεια τους

με άφησαν άφωνο με την ευφράδεια τους

με την αντίληψη τους που φτάνει τα όρια του παραλόγου

με τις ζωές μας που χρησιμεύουνε για νέα παιχνίδια τζόγου.

Φτάνει, όμως, ο καιρός που το ψέμα τους θα λήξει

ο άνθρωπος καλείται τα καλύτερα στοιχεία του να αναδείξει

το λουρί έχει σφίξει, ενώ λουρί ποτέ δεν ζήτησα

είμαι ένας κόπρος που τον μπόγια τον αντίκρισα.

Κι οι κόπροι πολλαπλασιάστηκαν και βγήκανε στους δρόμους

να κυνηγήσουν όλους εσάς τους νόμιμους παρανόμους

τους μπόγιες της ζωής μας που γαβγίζατε σα σκύλοι

ήρθε η ώρα να ανάψει το ωραίο σας καντήλι.