ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ

Πιστεύω πως τα απίστευτα θα έρθουν μια μέρα που θα΄ναι νύχτα 

και όλοι θα ψάχνονται να βρούνε ό,τι είχε χαθεί χάριν της αναζητήσεως.

Τότε θα έρθει το τώρα και θα εμφανιστεί το εξαφανισμένο,

θα αφυπνιστεί το ήδη ξύπνιο και θα κινήσουμε προς την ακινησία.

Μια σταλιά εναπομείνουσας φαντασίας θα λογικευτεί ευφάνταστα

με απώτερο σκοπό την έλλειψη σκοπών.

Κάπου εκεί θα αναγνωρίσουμε όλα αυτά τα γνωρίσματα που μας έκαναν αγνώριστους

και θα συνειδητοποιήσουμε βάσει μιας παγκόσμιας συνειδητότητας 

την μέχρι πρότινος ασυνειδησία μας.

Προς το τέλος θα γνωρίσουμε την μη γνώριμη αρχή που έρχεται 

και το καινούριο θα αποκτήσει για πρώτη φορά την έννοια του καινούριου.

Προς το παρόν, όμως, θα ασχοληθούμε με το μέλλον του παρελθόντος μας και το παρελθόν του μέλλοντος μας.

ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Είναι κάτι λύκοι

στην χώρα των θαυμάτων

που μεγαλουργούν με τσατσιλίκι

και πατάνε επί πτωμάτων.

Είναι κάτι λύκοι

που κατάφεραν να μας μαντρώσουν

για το μαντρί ζητάνε νοίκι

λένε πως είναι εδώ για να μας σώσουν.

Είναι κάτι λύκοι

που καίνε δάση, αγοράζουν παραλίες,

έχουν παρατρεχάμενους να πουλάνε μπραβιλίκι

και βγάζουν στο κλαρί μικρές κυρίες. 

Είναι κάτι λύκοι

που χτίσανε εκτρώματα

παντού τσιμέντο και χαλίκι

κι αυτοί αραχτοί στης βίλας τα πατώματα.

Είναι κάτι λύκοι

που τρώνε πρόβατα κατά χιλιάδες

με ένα κουμπί σπέρνουν την φρίκη

για τα πετρέλαια και τους παράδες.

Είναι κάτι λύκοι

που το παίζουν πατριώτες

σε ξένους λύκους έχουν δώσει το τσιφλίκι

με αντάλλαγμα του Γ΄ Ράιχ λίγες μπότες.

Οι λύκοι σ' αυτή την χώρα

έκαναν την χώρα ένα μπουρδέλο

το θαύμα το πήρε η κατηφόρα

κι εμείς μείναμε με Σαμαρά και Βενιζέλο.

ΕΝΑ ΣΤΑ ΓΡΗΓΟΡΑ

Ένα στα γρήγορα

για όλα τα τσίνορα

γαμώ τα σύνορα

φάε αντίδωρα.

Νόημα μηδέν κι ουσία

απούσα παρουσία

φόρα τον μανδύα

και τράβα προς την εκκλησία.

Ένα ποιηματάκι αψε σβήσε

το γρίφο αν θέλεις λύσε

ό,τι θεωρείς δεν είσαι

τον κόρφο φτύσε.

Μόνο κάνε μου μια χάρη

στείλε sms στον Παπά Άρη

πες του να έρθει από την Βάρη

πριν τον πάρουνε χαμπάρι.

Μία γρήγορη αφόδευση

με άστοχη μεθόδευση

πήρες μια πρόγευση

με extra νόθευση.

Ασ' τα φαντάσματα

άσε τα άσματα

φτιάξ΄ τα χαλάσματα

και τα περάσματα.

ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Ήσουν στήριγμα στους πολλούς,

ακόμα κι όταν οι πολλοί σε έφτυναν,

ήσουν αυτή που έδινε δύναμη στους δειλούς,

σ' αυτούς που στην πρώτη ευκαιρία σ' έδιναν.

Ήσουν αυτή που μάζεψε ξύλο και βρισιές,

αυτή που την κλείδωσαν να μην βγει παραέξω,

αυτή που ψάχνει ακόμα να ξεφύγει από το χτες,

αυτή που για εμένα θέλει το καλύτερο δρόμο να διαλέξω.

Ήσουν η κόρη κι όχι ο γιος για να γουστάρει Αυτός,

αυτός ο τύπος που έτυχε να είναι πατέρας σου,

αυτός που δεν υπήρξε ποτέ αληθινός,

αυτός που ήθελε να κόψει τον αέρα σου.

Και δυστυχώς τόσα χρόνια μετά παλεύεις με τον εαυτό σου,

θες να πιστέψεις πως αλλάζουν τέτοιοι άνθρωποι,

άλλη μια φορά δεν κοιτάζεις το καλό σου,

κι αφήνεις να σε πατήσουν οι απάνθρωποι.

Εσύ που τα πράγματα συναισθηματικά ζυγιάζεις,

που θέλεις το καλύτερο πάντα να συμβαίνει,

το να τους αφήσεις στην παρακμή τους δεν πάει να πει πως παρακμάζεις,

πάει να πει πως η ασχήμια τους από την ομορφιά σου ξεμακραίνει.

Αρκετά ασχολήθηκες με όλα τα στραβά τους,

ήρθε η ώρα να ζήσεις πλέον λεύτερη,

η λευτεριά σου είναι που θα ζήσεις μακρυά τους,

που για σένα θα΄ ρχεσαι πρώτη κι όχι δεύτερη.

Και αν όπως λένε στον χώρο τους έκανες κατάληψη,

χάρη τους έκανες με την παρουσία σου,

την πόρτα τους χτύπησε μόνιμη κατάθλιψη,

που θα μεγαλώσει κι άλλο με την απουσία σου.

Οι στεναχώριες σου, λοιπόν, να φύγουν, να πάνε πίσω,

να πάνε εκεί από όπου ήρθανε, εκεί όπου ανήκουν,

θέλω την ανεξάρτητη εικόνα σου να ζήσω,

κι ασ' τους αυτούς άλλων ζωές να πάνε να γαμήκουν.

Τώρα πια δεν ήσουν- τώρα πια είσαι,

είσαι αυτή που είσαι ανεξάρτητη κι αδέσμευτη,

τα χρόνια που θα ακολουθήσουν όμορφα ζήσε,

κι άσε στον βούρκο να βουλιάξουν οι απαίδευτοι.

Ο ΕΝΔΕΙΑ ΦΕΡΩΝ

Ο ένδεια φέρων περπατάει αγέρωχος

είναι ταπί μα μοιάζει υπέροχος

μπορεί ρακένδυτος να κυκλοφοράει

μ' αυτά που 'χει περάσει δε μασάει.

Ο ένδεια φέρων είναι συνέχεια σκεπτικός 

δεν έχει τίποτα μα είναι απαιτητικός

απαιτεί στα λίγα που 'μειναν να αρκείται

έπαψε να σκέφτεται μες τη χλιδή πως ζείτε.

Ο ένδεια φέρων ούτε ψάχνεται ούτε ψάχνει 

κοιμάται σε χαρτόκουτα, ξυπνάει μες στην πάχνη 

έχει από καιρό τα πάντα αναθεωρήσει 

όλα αυτά που κάποιοι άλλοι θέλουνε ολάκερη ζήση.

Ο ένδεια φέρων είναι ένα με τους δρόμους

είναι από τους μεγαλύτερους σου τρόμους,

όταν τον αντικρίζεις και σου κόβεται η μιλιά

όταν ντρέπεσαι γιατί κι εσύ ευθύνεσαι γι' αυτά.

Ο ένδεια φέρων είσαι εσύ κι εγώ

που έτυχε να του συμβεί ένα άσχημο σκηνικό

παρ' όλα αυτά, όμως, ελπίζει

η ζωή την υπομονή έστω μισή να του γυρίζει.

Ο ένδεια φέρων είναι ο πιο σκληρός

έμαθε και ξέμαθε και είναι ακόμα ζωντανός

επιβιώνει στα χρόνια αυτά τα προηγμένα,

είναι ίδιος μα διαφέρει τόσο από σένα και από μένα.

ΜΑΛΛΟΝ Μ' ΑΛΛΟΝ

Θα έχεις κάνει κάποιο λάθος 

δεν υπήρξε μεταξύ μας πάθος

μάλλον μ' άλλον θα το έζησες

και το μυστήριο θα έλυσες.

Όχι, μαζί σου εγώ δεν τάχθηκα

εντελώς δεν κουζουλάθηκα

μάλλον μ' άλλον μοιράστηκες απόψεις

ποιου τη γλώσσα θες να κόψεις.

Ίσως με μπέρδεψες μες το μυαλό σου

μαζί μου χάνεις τον καιρό σου

μάλλον μ' άλλον πρέπει να την ψάξεις 

παρ' όλα αυτά σου εύχομαι ν' αλλάξεις.

Ποτέ δεν ήρθα στην παρέα σας

δεν μ' ενδιέφεραν ποτέ τα νέα σας

μάλλον μ' άλλον με θέλετε για μέλος

στο εγκεφαλικό σας έλος.

Με βάφτισες βάσει όσων γνωρίζεις

πέντε λέξεις ξέρεις που τραυλίζεις

μάλλον μ' άλλον με κουτσομπολεύετε

το αρρωστημένο σας κεφάλι δεν παλεύεται.

Μάλλον μ' άλλον θα περάσετε τη ζωή σας

μάλλον μ' άλλον θα βράσετε στο ζουμί σας

μάλλον μ' άλλον ψάξτε να βρείτε άκρη

μάλλον μ' άλλον θα ρίξετε μαύρο δάκρυ.

ΟΙ ΜΗΡΥΚΑΣΤΙΚΟΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ

Αναμασάνε τις ίδιες τεχνικές

χρησιμοποιούν σκληρές κριτικές

εκπροσωπούν και εκπροσωπούνται από κάποιο κόμμα 

αν δεν είσαι των καλών τεχνών σε κάνουν ένα με το χώμα.

Μιλάνε κάτω από συγκεκριμένες νόρμες και όρια

είναι αυστηροί και έχουν φωνή στεντόρεια

συνήθως έχουν κάποιον χορηγό για να εκθέσουν

και κάποιο πλούσιο κοινό γι' αυτό σ' αρέσουν.

Ορίζουν ποιοι θα μπούνε μες την κλίκα 

αν είναι ώριμο το έργο και αν αφήνει προίκα

κοστολογούν τα έργα σου σαν τράπεζα που κατασχέτει

είναι πρώτες μούρες για πενήντα έτη.

Είναι μασκότ σε παράθυρα και δεξιώσεις

για να παρευρεθούνε κάπου πρέπει να πληρώσεις

έχουν την άποψη πως είναι οι πιο γαμάτοι 

τα λένε έξω από τα δόντια πουθενά δεν κάνουν κράτει.

Η αλήθεια, όμως, είναι πως να πουν δεν έχουν κάτι

είναι ανίδεοι που το παίζουνε μοδάτοι

εικασίες κάνουνε όλοι μαζί 

το όνομα αυτών μηρυκαστικοί εικαστικοί.

ΤΑ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΜΕΤΡΗΤΑ

Άπειρα τυπώθηκαν και συνεχίζουν να τυπώνονται

γι' αυτά άνθρωποι σκοτώνονται

γι΄ αυτά αγχώνεσαι και τρέχεις όλη μέρα 

και τελικά παίρνεις κοπανιστό αέρα.

Είναι αμέτρητα τα μετρητά

και ας μην έχεις δέκα λεπτά

λεφτά υπάρχουν λέει ο άλλος ο απατεώνας 

το μέλος της καταστροφικής λεγεώνας.

Είναι αμέτρητα τα μετρητά και για να τ' αποκτήσεις

πρέπει το αίμα σου να φτύσεις

να γίνεις δούλος σύγχρονος κι ωραίος

να είσαι μίζερος μα να μοιάζεις ακμαίος.

Στη δούλεψη του αφεντικού να είσαι

για δύο ευρώ την ώρα τα ρούχα σου σκίσε

πάρε δυο πίπες, τρία γλυφομούνια 

φάε για δείπνο της αυλής σου τα μαμούνια.

Τα αμέτρητα μετρητά στην πλάτη σου κάθονται
με τον ιδρώτα σου νέα πλάθονται
για να τα χαίρονται αυτοί
που σου γαμάνε το παιδί.

Ο ΕΠΑΛΛΗΛΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ

Ο επάλληλος υπάλληλος 

ο πλέον κατάλληλος

αραχνιασμένος στέκει 

κι αν πάει δύο έγινε φισέκι.

Ο επάλληλος υπάλληλος 

ο ίδιος, ο αλλεπάλληλος,

una faccia una razza

ξέρει τα μυστικά στην πιάτσα.

Ο επάλληλος υπάλληλος 

δημόσιος και απαράμιλλος

φροντίζει να δουλεύει λίγο

να παίρνει άδεια για τρύγο.

Ο επάλληλος υπάλληλος 

υπάρχει μα είναι άυλος 

κάθεται μαζί σου στην ουρά

στο συμβασιούχο κάνει σαματά.

Ο επάλληλος υπάλληλος 

είναι δρόμος παράλληλος

εσύ είσαι στο σωστό σημείο

μα ξάφνου εκείνος μεταφέρθηκε στο κρατικό μουσείο.

Ο επάλληλος υπάλληλος 

ο πλέον ακατάλληλος

δεν ξέρει το όνομά του ούτε να γράφει

και τον έχουν βάλει να υπογράφει.

Ο ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Σωθήκαμε και ποιος μας πιάνει 

τώρα ο νόμος τη δουλειά του κάνει

δεν δωροδοκείται ο αδέκαστος δικαστής

σε χώνει μέσα τσάμπα και ας μην είσαι ο ληστής.

Είναι αμερόληπτος και ευυπόληπτος πολίτης

στο στρατιωτικό του ήταν ο καλύτερος οπλίτης

ρουφιάνευε όσους στον ιστό δεν βαρούσαν προσοχή 

έπαψε από πολύ μικρός να νιώθει οποιαδήποτε ενοχή.

Γί' αυτό το λόγο σκέφτηκε να τους βγάζει όλους ένοχους

κι αυτούς που διαμαρτύρονται συνένοχους

είχε αποφασίσει όλα τα κωλόπαιδα να τα γαμήσει

τις φάπες που 'χε φάει μία μία τις είχε μετρήσει.

Πρώτη ποινή που έριξε- ισόβια για αντίσταση κατά της αρχής

τον βαρούσανε τρεις μπάτσοι, αλλά την πλήρωσε ο Χατζηπετρής

έτσι πάνε αυτά και βούλωσέ το τίποτα μην πεις 

την δεύτερη ποινή του ετοιμάζει ο αδέκαστος δικαστής. 

ΈΝΑΝ ΕΜΕΤΟ ΓΙΑ ΔΥΟ

Έκανες την προσευχή, μέρες που 'ναι,

μας σερβίρισες γεμάτος χαρά.

Είχες φτιάξει την σπεσιαλιτέ σου,

εμετό από μελομακάρονα.

Στην αρχή σε στραβοκοίταξα,

ξέρεις, είχα βαρεθεί το ίδιο φαγητό,

συμφώνησα όμως, όταν μου 'πες

πως είναι αμαρτία απ' τον θεό να το πετάξουμε.

Γαλήνη και χαρά, επιτέλους, κατά το μεσημεριανό,

νέοι εμετοί διαδέχονται τους προηγούμενους,

ευτυχία που τα κουτάλια μας γεμίζουν,

μία αγαπημένη ελληνική οικογένεια.

Αφού φάγαμε ευχαρίστησες όλα τα άγια,

που μας παρείχαν τα απαραίτητα,

έριξες ένα κλανίδι σάπιο

κι είπες ησυχία τώρα πηγαίνω για ύπνο. 

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ

Αιώνια ανακύκλωση σκέψεων και προτάσεων,

αιώνια ανακύκλωση ίδιων και διαφορετικών παραστάσεων,

αιώνια ανακύκλωση εικόνων και στιγμών,

αιώνια ανακύκλωση είτε είσαι παρών είτε απών.

Όλα έχουν ειπωθεί, όλα έχουν δρομολογηθεί,

όλα μία επαναλαμβανόμενη πρώτη στιγμή,

απ' τη στιγμή της σύλληψης μίας ιδέας,

απ' τη στιγμή μίας επερχόμενης καταστροφής της γαίας.

Όλα ξανά παίρνουν το δρόμο τους- ξαναγεννιούνται-

όλα για όλους πρώτη φορά δημιουργούνται,

όλα απ' την αρχή θα ανακαλυφτούν και θα γραφτούν,

όλα απ' την αρχή θα θεωρήσουν πως ξεκινούν.

Τα ίδια αστέρια θα μελετήσουν,

την ίδια γη θα αντλήσουν,

ακόμα κι η διαφορετική συνέχεια που ίσως ν' ακολουθήσουν,

μία ανακύκλωση του διαφορετικού που έτυχε να ζήσουν.

Το ίδιο τέλος με ίδιες ή διαφορετικά ίδιες τιμές,

ίδιος ο φόβος ή η χαρά για όσα έζησες μέχρι εχθές,

θλίψη ή ανακούφιση που έφυγες,

από την ανακύκλωση δεν ξέφυγες.

Το μόνο που δεν έχει συμβεί ποτέ στην ανακύκλωση στα χρονικά της

είναι μία συνειδητή μαζική στροφή προς τα παράγωγά της,

μία ελεύθερη επιλογή μέσα από μία ελεύθερη παιδεία,

ένα ξεσκαρτάρισμα γενικό χωρίς καθόλου βία.

Μία από κοινού παραδοχή για το τι χρειαζόμαστε εν τέλει,

μία παγκόσμια συνεργασία χωρίς χρηματικά οφέλη,

μία χρησιμοποίηση παράγωγων της ανακύκλωσης,

μπας και εισέλθουμε στο δρόμο της αναδίπλωσης.

Ο ΚΑΤΑΚΟΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ

Ζει στην γειτονιά σου,

γνωρίζει όλα τα μυστικά σου,

σε χαιρετάει χαμογελώντας,

μαθαίνει για εσένα άσχετους ρωτώντας.

Σε φωνάζει με το μικρό σου

κι ενώ δεν έχει μπει στο σπιτικό σου,

γνωρίζει όλους τους χώρους,

ακόμα κι οτι η ντουλάπα σου είναι γεμάτη σκόρους.

Ξέρει την οικογενειακή σου κατάσταση,

ξέρει ποιοι ήρθαν στο τραπέζι την ανάσταση,

σε βλέπει απ' το παράθυρο ολημερίς,

αν πήγες για δουλειά ή αν γύρισες στις 03.00.

Σου μιλάει συνήθως με ευγένεια,

αν φυσικά έχεις ελληνική ιθαγένεια,

τα γένια σου είναι λίγο σκούρα,

λες να' ναι τρομοκράτης, σκέφτεται, χτυπώντας την μαγκούρα.

Πιάνει την μάνα σου και την ρωτάει

έμπλεξε το παιδί σου; Στην γειτονιά για δε πατάει;

Να δεις που έγινε σ' ένα σχολείο επιστάτης

ή μήπως έγινε παραχαράκτης;

Μυστήριου πέπλο σκεπάζει το μυαλό του,

μία πληροφορία του ξέφυγε για τον συνάνθρωπό του

κι έτσι απόφαση τρανή επιτέλους παίρνει,

πανεπιστήμιο στα γεράματα- πως η ζωή τα φέρνει.

Μετά κόπων και βασάνων,

ο καλύτερος των χάνων,

αποφοιτά απ' την σχολή των κατασκόπων

κι όρκο δίνει να χαλάει την ηρεμία των ανθρώπων.