ΔΩΣΕ ΜΠΑΡΜΠΑ ΚΙ ΑΠΟ ΔΩ (by Teo Strou)

Πιτσικουλιάσματα, γαμοσταυρίδια, κωλοσφιξίματα και κόντρα αρχίδια,

σκαμπανεβάσματα, κωλοσφιξούρες, κρυολογήματα, παλιοχαμούρες.

Τρεχάματα, θάματα, δώματα και πτώματα,

ασανσερ, καλοριφερ, ντιστριμπιτερ και κομπρεσερ.

Γαλότσα, πινοτσα, αλεβετα γάμησε τα,

έπεσε απ' την τάβλα βάζοντας τούβλα,

έφυγε τρεχάτο και απόμεινε μονάχο.

Αδρεναλίνες, ασπιρίνες, σφυγμοί και σπαραγμοί,

κάτω από το κάτω υπάρχει και πιο κάτω,

πάνω από το πάνω θεε μου μα τι κάνω.

Φτυσμένο και χεσμένο, κατουρημένο, σκουπισμένο,

στεγνωμένο, φορεμένο, τσαλακωμένο, πατημένο,

τσακισμένο, λακισμένο, γαμημένο και λουσμένο,

ξεσκισμένο, λιανισμένο, βαρεμένο, χτυπημένο,

σαβουριασμένο, πεταμένο, τσουβαλιασμένο, γυρισμένο.

Νέγκρο, αλέγκρο, γύφτικο, εμιγκρέ, 

χαριτοβαρεμένα, μοιροχτυπημένα, σαβουριασμένα πισωγυρίσματα,

σκατούλες σε σακκούλες σταλμένες τις αυγούλες,

παράλαβε τα' μαθε τα' κανε και τα' παθε,

παραλαβές ταμειακές οι μάσες επικές.

Ελονοσία τρέμουσα- σύφιλη καλπάζουσα.

Γύριζε και έβλεπε τα τέλματα παντού.

Έκατσε και ρίζωσε και με το ρύζι έρεψε,

επανδρέφθη εις τας Κίνας- εγαμήθη από τους κύνας,

ανεβαίνει εις τας Ευρώπας- επηδήχθη με καπότας,

κατεβαίνει στας Ινδίας, μα του στρίβουν τας βαλβίδας,

τας λαδώνει με λαδάκι και τας ρίπτει εις αυλάκι,

τας ξεπλένει δε καλώς, μα γαμήθη ο χριστός.

Επιστρέφει στην αγκάλη να ανθίσει το θυμάρι.

Μπουγάτσες και μπουχέσες, μπεκάτσες και μπουνάτσες,

μανιαμούνες οι μαούνες, μα αραχνιάσαν και οι μούμιες

πίτσα, πούτσα και παπούτσα, πάνω κάτω τα παλούκια.

Κάνω ράνω, χύνω κλάνω, μα η μπόχα είναι από πάνω.

Τίρι τίρι τίρι τρο δώσε μπάρμπα και από εδώ

να γεμίσω το τσουβάλι, να το αδειάσω στο κελάρι,

τίρι τίρι τίρι τρο δώσε μπάρμπα και από δω.

ΕΔΩ ΖΩ

Ζω στην εποχή που εφευρίσκονται οι ανακαλύψεις

και ανακαλύπτονται οι εφευρέσεις

στην χώρα που τα κενά με σκατά θα καλύψεις

ζω εδώ που γίνονται σε πίστες μόνο συνευρέσεις.

Ζω στον κόσμο που όλα είναι γνωστά κι απλά

εκεί που προτιμάμε τις παλιές βρώμικες συνήθειες

σε μια κουκκίδα στο σύμπαν στο πουθενά

που θεωρεί πως είναι το κέντρο του όλου κι έχει θεσπίσει αλήθειες.

Ζω σε έναν απολίτιστο πολιτισμό

ζω κάτω από εξαναγκασμούς δημοκρατικούς

ζω στην κοινωνία που προετοιμάζει το ον για εγκλεισμό

ζω τρώγοντας μεταλλαγμένους της γης καρπούς.

Καταφέρνω να ζω φυτοζωώντας

ώρες ώρες είμαι το φυτό

ώρες ώρες είμαι πρωταγωνιστής μιας τσόντας

κι άλλες ώρες δεν γνωρίζω δεν απαντώ.

Ζω μες στο σαλόνι μου και μες στην τηλεόραση του σαλονιού μου

ζω για το αυτοκίνητο και ζω μέσα του επίσης

δεν ξέρω τι να απαντήσω στις ερωτήσεις του παιδιού μου

ζω να δίνω ζωή σε άλλους που μου δίνουν λύσεις.

Ζω εδώ που μπορούν να ζούνε έτσι και τους αρέσει κιόλας

ζω σε μέρες σκοτεινές που πουλάνε οι έμποροι ανασφάλειες

ζω στα τοιχώματα μιας άδειας κατσαρόλας

ζω σε περιοχές άνυδρες μα κάποτε παράλιες.

Έχοντας βρει το μυστικό της ζωής

αλλά αφήνοντας το στην μπάντα για να ζήσω

υποτίμησα την τιμή της ανθρώπινης τιμής

κι έβαλα μπροστά ό,τι με πάει πίσω.

ΤΟ ΠΑΠΑΡΙ ΣΤΟ ΠΑΤΑΡΙ

Στο σπίτι στο πατάρι

έχω μια βάρκα που' χε μπατάρει

σε κάτι διακοπές στην Βάρη

που πήγα για να κάνω χάρη.

Στο σπίτι στο πατάρι

θα σ' έχω ως τα τριάντα κανακάρη

τον γιο καμία μην τον πάρει

στα φαγητά δεν βάζω κάρυ.

Στο σπίτι στο πατάρι

κρέμεται ένα ποδάρι

κάποιος το έχει γδάρει

θα το χώσω μέσα με το κοντάρι.

Στο σπίτι στο πατάρι

υπάρχει ένα παπάρι

ένα τρυγόνι, δύο σμπάροι

ένα τελειωμένο campari.

Στο σπίτι στο πατάρι

έχω τηλεσκόπιο που βλέπει Άρη

με πήραν τηλέφωνο οι κουμπάροι

με είδαν σε όνειρο βαρκάρη.

Στο σπίτι στο πατάρι

έχει τουμπάρει ένα σκαθάρι

ένα μοσχάρι το γιουχάρει

τι να σου λέω φίλε Χάρη.

ΔΥΣΤΥΧΟΙ ΔΙΣΤΙΧΟΙ

Έχω ένα βάρος στην ψυχή μου

πώς θα ζήσω το παιδί μου.

Με έδιωξαν απ'τη δουλειά μου πέρσι

στην εφορία απέκτησα τρεις χιλιάδες φέσι.

Τις νύχτες τα όνειρα μου τα κάνω ξυπνητός

και το πρωί ξυπνάω κάτι ανάμεσα σε ζόμπι και νεκρός.

Τα μεσημέρια τρέφομαι με ό,τι πέμψει ο θεός

τα απογεύματα προσεύχομαι κλαίγοντας ο αμαρτωλός.

Δεν βρίσκω κάτι να μου αρέσει

δεν μου φτάνουν για coca cola- θα πάρω pepsi.

Τί θα κάνω στην ζωή μου;

Άντρας έγινε και το παιδί μου...

ΧΑΣΜΑ ΧΑΣΜΑΤΩΝ

Χάσμα χασμάτων

ανθρωπόμορφων τεράτων

εγκεφαλικών πάτων

αναμονή εσχάτων.

Αχταρμάδες σκέψεων

μελλοντικών βλέψεων

νέων ορέξεων

επαναχρησιμοποίηση των ίδιων λέξεων.

Νεοταξίτες χριστιανοαναρχικοί

ελληνοπαγκόσμιοι βυζαντινοί

θεοί κι αρχαίοι στο σφυρί

χώστε τα όλα μαζί.

Βάλτε τον Λιακόπουλο να παίζει

ο υποχθόνιος από που χέζει;

Γιατί και πως είναι κίτρινοι οι Kινέζοι;

Τα νήματα και το τραπέζι.

Αγανακτισμένοι με ελληνικές σημαίες

μούντζες από καφενειακές παρέες

στρατιωτικές χρυσαυγίτικες σκελέες

μόνο κοινό μας οι ίδιες μαίες.

Παράθυρα ειδήσεων αλουμινένια

αδιάβροχα, μη διαβρώσιμα και σένια

θα γίνεις παππάς κι αφήνεις γένια;

Κι άλλα πολλά λόγια μαλαματένια.

Στο χάσμα, όμως, στοχάζομαι

προσπαθώ να μην επηρεάζομαι

το ψέμα δεν ασπάζομαι

για την αλήθεια σας δεν νοιάζομαι.