Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

PING PONG ΣΤΟ HONG KONG ΜΕ ΤΟΝ DONKEY KONG


Πυρ πρός το απυρόβλητο
κάστρο έρημο κι απόρθητο
λάθος τιμονιά σ' απόλυτη ευθεία
μεγάλη εμπειρία η ζωή στην απειρία.
Πάντα στο τσακίρ κέφι χωρίς αλκοόλ
πανηγυρισμοί στα εναντίον γκολ
φοίνικας που πυροβολήθηκε άρα δεν αναγεννήθηκε
ταινία που βραβεύτηκε μα δε προβλήθηκε.
Κοιλιακοί και κάμψεις σε τραμπολίνο
το μωρό και ο παππούς μοιράζονται το ίδιο μπεϊμπιλίνο
η εργασία εξαργυρώνεται με κουπόνια
κάθε επιχείρηση ανήκει σε κωθώνια.
Νόημα πάλι δε βγάζεις
μυαλό ξάφνου άρχισες να βάζεις
τόνισε το κάπου αλλού- άλλαξε εδώ την ρίμα
χαραμίζεσαι αγόρι μου τι κρίμα.
Μια παρτίδα σκάκι με τον King Kong
ping pong στο Hong Kong με τον Donkey Kong
καρότα παζαρεύοντας σε νυφοπάζαρο
από ελικόπτερο πάτησα κορφή στο Κιλιμάντζαρο.
Βρε δε γαμιέται σημασία δε σου δίνω
πρέπει να πλύνω τα σώβρακα που φορούσα στο Πεκίνο
τον σκύλο να ταΐσω που άφησες οπίσω
κι ένα μπανάκι για να ξεβρωμίσω.
Άλλη μια νύχτα θα σ' αφήσω
σου λέω θα ξαναγυρίσω
έχω τόσα θέματα να λύσω
και πάνω σου θα τ' ακουμπήσω.

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012

ΦΟΡΜΟΛΗ


Είσαι μια πορδή
μια συνεχόμενη αναβολή
μια χαοτική εγγραφή
μια χριστιανική γιορτή.
Είσαι μια κουράδα
με μια βάρκα στα σκατά κάνεις βαρκάδα
ό,τι ξέρεις μια αράδα
μάλλον θα' σαι από Ελλάδα.
Είσαι μια κυρία
που έμαθε στην βία
κι όση κι αν δέχτηκες παιδεία
δεν βοηθάει όταν σε πιάνει υστερία.
Είσαι ένας κεφτές
που φυλάει σαν το αύριο το χτες
με μέσο δουλεύεις όπου θες
με τον θάνατο του διπλανού σου από γέλιο κλαις.
Είστε όλοι για τον πούτσο
για το μουνί και για τον Λούτσο
Γκονζάλες λεν τον φίλο μου τον μούτσο
που έμαθε να μαγειρεύει απ' τον Σκαρμούτσο.
Εγώ, όμως, είμαι ο πιο μαλάκας
βγάζω ποιήματα της πλάκας
το παίζω έξυπνος μα είμαι βλάκας
είμαι, όπως λέει κι ο άλλος, ο απόηχος της κλάκας.
Μα δεν γαμιόμαστε όλοι
που πάμε μ' άδειο πορτοφόλι
τώρα που' σφιξαν οι κώλοι
θα μπούμε στην φορμόλη.
Φορμόλη- COLA νέο προϊόν
για όποιον είναι απ' την ζωή απών
της αλλαγής εγώ ο αιτών
ένα παιδί 25 ετών.

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ


Μέρες αφραγκίας μα χρόνια άφραγκος
σκηνές απιστίας μα πάντοτε άπιστος
βουβή τελετουργία τελεί αιώνια τελετάρχης
λύκειο θηλέων και άντρας λυκειάρχης.
Νύχτες απραγίας και το ξημέρωμα το ίδιο άπραγος
ίδιο κάρμα να μοιράζεται το φάντασμα κι ο άφαντος
θιασώτες θησαυρίζουνε και τους κάνει πλάτες κοινοτάρχης
πόλη άναρχα χτισμένη την κρατά σε τάξη θιασάρχης.
Ζωή που μοιάζει συμμετοχή σε εγκληματικές πράξεις
αλφαβητική σειρά, σειρά προτίμησης κι εκπρόσωπος μιας τάξης
διαχωρισμός θρησκευτικών και πολιτικών πιστεύω κατά εκατοντάδες
το βρέφος χάθηκε στο χάος που δημιούργησαν οι πολιτικοί και οι παππάδες.
Το μόνο που δε σταμάτησε να λειτουργεί είν' το ρολόι
το μόνο που δεν μασάει να παίρνει σ' όλους πλάτος - μπόι
κι αυτή είναι η μόνη παρηγοριά για όσα πράξαν οι κουφάλες
για τη σιωπή που επέβαλλαν σερβίροντας μπουκιές μεγάλες.
Τώρα έρχονται αντάρες χωρίς να' ρχονται αντάρτες
άρες μάρες κουκουνάρες χρεωμένες σε πιστωτικές κάρτες
κάλπικο χρήμα που δανείζεται νόμιμα από εταιρείες
άγχος και στρες για κυριλέ κυρίους και κυρίες.
Μετά απο' δω θα παν αλλού όπου το κόλπο πιάνει
μετά ξέρω εσύ θα μας το παίζεις πάλι αλάνι
και θα πουλήσει πάλι το σχέδιο στους δρόμους
θα σε φωνάξουν ήρωα, απελευθερωτή θα σε σηκώσουνε στους ώμους.
Κι έτσι αυτή η επαναλαμβανόμενη επανάληψη
θα' ναι συνέχεια η κάλυψη
θα' ναι άποψη, στυλ, διαφορετικότητα και μεγαλείο
θα' ναι χίλιοι δυο τίτλοι να ονομάζουν το κενό, το αστείο.

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΥΠΙΑ ΣΚΕΠΗ ΜΑΣ


Χέζοντας το καταπέτασμά σας
αναρχικοί ως προς την αρχοντιά σας
απρεπείς στην δουλοπρέπεια σας
οι φονιάδες στα όνειρα σας.
Τα φώτα πλήθυναν μα οι σκιες μεγάλωσαν
τρύπιες σαμπρέλες τις ζωές μας μπάλωσαν
την παραγωγή μας κατανάλωσαν
μετά στ' απόσπασμα μας γάζωσαν.
Μα εμείς βγήκαμε σαν αποστήματα
μικρόβια και μύκητες σε όλα τα συστήματα
σ' όλα τα πλάτη εμφανιζόμαστε μ'αιτήματα
εκπέμπουμε στα ίδια κύματα.
Γι' αυτό το τέλος σας είναι η αρχή μας
η καταστροφή σας δεν είναι καταστροφή μας
το παιδί σας κάνει παρέα μαζί μας
αράζει κάτω απ' την τρύπια σκεπή μας.

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΣΤΟ ΚΟΥΚΟΥΛΙ ΕΧΕΙ ΑΡΑΞΕΙ


Χαλασμένα αφρόλουτρα
νάυλον ποδόλουτρα
περαστικού πέρασμα
μασίφ το έλασμα.
Χαμένος στη μεταγλώττιση
χωρίς ήχο αποφώνιση
όνειρα απόνερα
κοντά στ' απόμερα.
Αμπαΐλντιαστος από ιμάμ μπαϊλντί
άνευ σπυριού υποβόσκουσα ακμή
επιθανάτιο ζωής άσμα
δυο χιλιοστά το χάσμα.
Περίεργος μονόλογος
υπολογισμένα υπόλογος
λέξη υπογραμμισμένη
έλξη υπογεγραμμένη.
Διαφωνία κυρίων
συμφωνία αλητηρίων
παχιά λόγια λεπτεπιλέπτων
άνιση μοιρασιά δευτερολέπτων.
Ξάνοιγμα με κλειστά πανιά
γόρδιος δεσμός χωρίς σκοινιά
ο μεταξοσκώληκας κατάφερε να πετάξει
η πεταλούδα στο κουκούλι έχει αράξει.
Φορτία φορτωμένος στη πλάτη
η Ελάτη μακρυά από την Κάτω Ελάτη
τώρα πες κάτι ήρθε η σειρά σου
ψαλίδα γέμισε η αλογοουρά σου.

ΜΠΕ


Σοβαρές αρλούμπες
που οδηγούν σε λούμπες
κάνω για τουλούμπες
στον αέρα κωλοτούμπες.
Τώρα στο θέμα μπες
σαν κουστουμαρισμένος κουραμπιές
μίλα για κρίσιμες καμπές
σε φυλλάδες κι εκπομπές.
Σε άκουσα το πρωί που' πες
να πουλιούνται ληγμένες σούπες
οι τσέπες μου γεμάτες τρούπες
τρέφομαι με μαλαστούπες.
Τώρα ξανά κάτι πες
δώσε μας λίγες σιωπές
στείλε κι εμάς σ' επιτροπές
διώξε όλες τις ντροπές.
Κάτσε μετράω εγώ τις μέρες
μετράω και τις σφαίρες
τώρα που πλήθυναν οι λέρες
που καιρός για βέρες.
Φτιάξε νέες σχολές
ράψε του κόμματος στολές
να' χεις κι εσύ κάτι να λες
έλα τώρα μην μου κλαις.
Σε λίγο πάλι ξημερώνει
καθ' οδόν καινούριοι κλώνοι
τόσοι πολλοί οι μόνοι
μας κυβερνάει ένα πιόνι.
Μη σου χαλάω, όμως, την απάθεια
θέλει προσπάθεια η αστάθεια
πες πως σου' πα σοβαρές αρλούμπες
κι ήμουν μόνο κωλοτούμπες.

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

ΥΠΕΡΑΙΣΘΗΣΗ


Αμπάρι γεμάτο σκέψεις
που δεν μπορείς ν' αντέξεις
λέξεις που σε εκφράζουν
λέξεις που σε πειράζουν.
Κράζουν για όσα δεν έχουν
για όσα δεν κατάφεραν να τους παρέχουν
είναι πιο μικροί από σένα τον μικρότερο
διατηρούν το εξωτερικό αδιαφορούν για το ενδότερο.
Και κάπου εκεί μπερδεύεσαι
είναι άνοστα όσα γεύεσαι
φαίνεσαι μα δεν επεξεργάζεσαι
κοιμάσαι και εργάζεσαι.
Χάνεσαι μαζί με τους από καιρό χαμένους
συνδιαλέγεσαι μ' όλους τους ξεπεσμένους
που από τη γεύση του μένους περάσανε στη ρέκλα
στην πιο ξεκούραστη ζωή και στη δουλειά από καρέκλα.
Πλέον, στιγμές έχουνε γίνει αυτές οι σκέψεις
αυτό τ΄αμπάρι και οι λέξεις
και για όσα δε μπορείς ν' αντέξεις
τα θεωρείς περίεργες ορέξεις.

Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

ΣΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΜΑΣ


Βρες κάτι να σου πάει
να σε γεμίζει- μη σε χαλάει
να μπορείς να το στηρίξεις
χωρίς να δίνεις εξηγήσεις
σε φίλους και γνωστούς
σε άγνωστους κι εχθρούς
και θα πετύχεις να το ξέρεις
μόνη επιλογή να τα καταφέρεις.
Ξέρεις, υπάρχουν χίλια δυο
στον κόσμο αυτό
στην γη παίζει ό,τι βάνει ο νους
είναι γεμάτη από καρπούς
κι εσύ σαν θεριστής
με την κόσα να καταπιαστείς
σαν τα μυρμήγκια που δουλεύουνε όλο το καλοκαίρι
έτσι κι εσύ ξεφτέρι.
Στο τεφτέρι σου των άλλων τα χρέη
μη τα σημειώνεις δε λέει
εσύ μόνο κοίτα μη χρωστάς
φρόντισε όλους να τους αγαπάς
να τους βοηθάς μα μη τους αλλάζεις
μη κομπιάζεις
θα ανταμειφτείς δια τον κόπο σου
θα γεμίσει φως ο τόπος σου.

Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ


Ψάχνοντας την λύση μες στου τόπου μου την δύση
που τον έχουνε πολιτικοί στην μοίρα του αφήσει
βλέπω στενεύουν τα όρια και τα όνειρα ενός παιδιού να κατακτήσει
ό,τι δικαιούται ματαιώνονται και δεν μπορεί ούτε να μιλήσει.
Θα φιλήσει κατουρημένες ποδιές για ένα ψευτομεροκάματο να ζήσει
αν και το: ο ρατσισμός ρίχνει τα μεροκάματα, στον τοίχο πάνω το είχε πείσει
δεν βρίσκει πια την λύση, δεν βρίσκω ρε την λύση
η μόνη λύση μπουρλότο και γαμήσι.
Γαμώ την κρίση που μου γαμάει την ζήση
αλήτες μου να την θερίσουμε πριν μας θερίσει
φωτιά στα γαμοκάναλα που μας έχουνε τρομοκρατήσει
φωτιά στις τράπεζες που αυτές το έχουν χτίσει και στην καταστροφή έχουν επενδύσει.
Στο σπίτι - φυλακή μας έχουν κλείσει
έξω οι δρόμοι καλούς και απαραίτητους μπάτσους έχουνε γεμίσει
κι αν μου κόψουνε και κλήση
θα βάλω αγγελία ψάχνεται άνθρωπος στα κόλπα για να μου την σβήσει.
Η μόνη λύση μπουρλότο και γαμήσι
νύχτα, φωτιά, επίθεση κι από την νίκη μας μεθύσι.

ΕΛΑ ΠΟΥ; Η ΑΛΕΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΜΕΣ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ


Χαράζεις δρόμο πιστεύεις και καυχιέσαι
είναι στιγμές που αν υπάρχεις ή όχι αναρωτιέσαι
σκέφτεσαι πως όλα μπορείς να τ' αλλάξεις με εγγυήσεις
κι ύστερα κάποιος σου εγγυάται πως όλα αυτά είναι παραισθήσεις.
Είσαι προσεκτικός και για κάθε άνθρωπο είσαι κάτι άλλο
αλλάζεις προσωπεία ασυνείδητα κάνεις μπάχαλο μεγάλο
απαιτείς ό,τι αδυνατείς να κατανοήσεις και να δώσεις
θεωρείς υπεύθυνους τους άλλους για τις δικές σου πτώσεις.
Η ζωή σου ένα παιχνίδι γεμάτο σκοπιμότητες
θαρρείς μπορείς να ελέγξεις όλες τις οντότητες
να τις κατονομάσεις, να τις χωρίσεις σε κατηγορίες
και όλα όσα θολά βλέπεις τα ονομάζεις εμπειρίες.
Έλα που; Η αλεπού φωνάζει μες στο δάσος
μα εσύ σε άλλο δάσος που παίζει η ντάμα κι ο άσσος
σε πρόσκαιρες καταστάσεις βίας στη βία της ειρήνης
αδιάκοπης φασαρίας και λειτουργίας εγκεφάλου εν μέσω γαλήνης.

ΕΝ ΜΕΣΩ ΡΙΠΩΝ ΚΑΙ ΠΥΡΩΝ


Εν μέσω ριπών και πυρών
μάχομαι να μένω ένα σκεπτόμενο ον
που δίνει λογαριασμό σ' όσους τ' αξίζουν
και συγχωρεί όσους την πλάτη τους γυρίζουν.
Μάχομαι να είμαι αυθεντικός
και στις αναποδιές είμαι ανθεκτικός
ανθενωτικός σε σχέσεις μίζερες, καταδικασμένες
περίεργος και δύστροπος για όσες μείναν ξένες.
Όταν, όμως, δίνω τα πάντα και φοβάσαι
εκεί ξέρω πως ποτέ δεν ήσουνα ούτε και θα' σαι
μια φωτογραφία, ένα κάδρο σου' μεινε στο χέρι
και η ανάμνηση από μόνη της τίποτα πίσω δε θα φέρει.
Εν μέσω διαπληκτισμών και κορεσμών
απών στο παρόν και παρών στο παρελθον
κολλημένος σ' ένα μέλλον ονειροπλασμένο
μη έχοντας ξεχάσει ό,τι θεωρείται ξεχασμένο.

Τετάρτη 18 Απριλίου 2012

ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΟΥΑΟΥ


Ένα μάτσο μάτσα
ρίχνω σε μπάτσους μπάτσα
τρομοκρατώ την αντιτρομοκρατική
ψάχνω αιτία κι αφορμή.
Κουτσουρεμένα κούτσουρα εγχώρια
βάζουνε κόκκινες γραμμές και όρια
βόρεια, νότια, δυτικά, ανατολικά
όλη η Αθήνα πηγμένη στα σκατά.
Παιδιά, νέοι, παππούδες και γιαγιάδες
πορεία βαθιά σε σύγχρονους καιάδες
μανάδες που τις φοβίζουν μάνες
η μόρφωση μας δοσμένη απο παραμάνες.

ΚΑΘΑΡΟΣ ΑΕΡΑΣ


Σταμάτησα ν' αγχώνομαι
σε σκέψεις ν' αναλώνομαι
η επανάσταση δεν θα' ρθει
μας γέννησαν καινούρια πάθη.
Άρχισα να αισθάνομαι
και στην αλήθεια χάνομαι
στην λογική άσκησα βέτο
και φάγατε όλοι σας πακέτο.
Συνεχίζω ν' αναπνέω
το παρελθόν μου όλο το καίω
και με το μέλλον σβήνω
την φωτιά και κάπνα πίσω αφήνω.
Κάτι όμορφο συμβαίνει
η τύχη στο δίπλα σπίτι μένει
και με κοιτάζει απ' την αρχή να ξεκινάω
μου δίνει αυτά που θέλω κι αγαπάω.
Τα πράγματα απλά είναι
ούτε καλά, ούτε κακά αν θες εδώ μείνε
έτσι με λίγα αλλά ωραία
και με την πιο σωστή παρέα.
Πάρε απόφαση επιτέλους
βγάλε μια κάρτα μέλους
ή τράβα κι εσύ πιο πέρα
ν' αναπνεύσεις καθαρό αέρα.

ΜΠΑΡΜΠΑ


Άφησες μια μαύρη κατάσταση
να κάνει αλλού μετάσταση
μια μετανάστευση του νου προς τη βλακεία
λάθη και σφάλματα σωρεία.
Ήσουν υγιής του θανατά
τίποτα δεν άφηνες για το μετά
κι έτσι όλα μαζί σου σκάσανε
κι οι άνθρωποι σου σε γελάσανε.
Γι' αυτό την έκανες γι' αλλού
σε νερά καθάρια ενός άγνωστου γιαλού
αόρατος πλέον να ρυθμίζεις τα νερά
να ελέγχεις τους ανέμους, να τα βάζεις όλα σε σειρά.
Τα λέμε μετά, έχουμε αφήσει θέματα
κράτησα την αλήθεια πήρες όλα τα ψέματα
και η πορεία μου σε σένα αφιερωμένη
η ζωή μου σε επιτυχία καταδικασμένη.
Τί άλλο μας περιμένει, τί άλλο θα δούμε
όσοι πίσω μείναμε συνέχεια σε υμνούμε
γι' αυτό κράτα μας μια θέση κάπου κοντά
μας έλειψες ρε μπάρμπα να περνάς καλά.

Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Ρεϊβόνι αγάπη μου... εν έτει 2012.

Αγαπητά ρεϊβόνια καλή σας ημέρα!

Συγχωρέστε μας για την πολυετή απουσία της rave στήλης μας... Η ομάδα ανασυστάθηκε κι είναι πιο δυνατή από ποτέ. Η θεματολογία παραμένει ίδια, δηλαδή διαφορετική από ό,τι είχατε και έχετε ξαναδεί- σπάει κόκκαλα- καίει μύες. Τα πρόσωπα, όπως πάντα, είναι πέρα για πέρα αληθινά κι οι καταστάσεις εξωπραγματικές. Τα events μας που έμειναν αξέχαστα και προκαλούνε δέος στην νέα γενιά ρεϊβονίων με τα χιλιάδες views και likes στα διάφορα social media επιστρέφουν κι αυτά...

Σας καλούμε, λοιπόν, για άλλη μια φορά στο πιο ψεύτικα αληθινό party  της χρονιάς την Κυριακή 1η Απρίλη στο κέντρο της Παθήνας στο Νο1 μαγαζί της νύχτας- το ΗΜΕΡΑ club για να γιορτάσουμε την νέα δανειακή σύμβαση της χώρας που καταργεί τις δικές μας συμβάσεις και μας δίνει την ευκαρία να είμαστε άνεργοι χωρίς να καταβάλλουμε καμία προσπάθεια.

Το party φιλοξενεί έναν από τους καλύτερους dj της υφηλίου, τον πολυαγαπημένο dj Sum a Rush, ο οποίος είναι ο μόνος που κάνει σούμα τις βιασύνες ( sum-rush ) και σκοντάφτει συνέχεια, μία στην Παλιά Δημοκρατία, μία στα Πολιτικά Φθινόπωρα και τώρα στη Νέα Δικτατορία. Μαζί του θα' ναι η χορευτική ομάδα των Παν καλου και Μπαινοβγαινει Ζέλου και η θεατρική σχολή του Καράτζα Μηφέρεις που έχει ετοιμάσει μία ανασκόπηση στα πεπραγμένα της ως συγκυβερνητική ακυβερνησία κυβερνοχώρου και στα πεπραγμένα μετά την απομάκρυνση της από το ταμείο, άρα κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται.

Ποτά και snack μετά τις σκληρές διαπραγματεύσεις του Ψάλτη Δήμου με την Συμπαντική Κεντρική Επιτροπή Ροής Εισαγόμενων Προϊόντων (Σ.Κ.Ε.Ρ.Ε.Π) θα δίνονται με επιτόκιο δεκαπέντε τοις εκατό
που σημαίνει πως αφού καταναλώσετε ό,τι καταναλώσετε θα πληρώσετε συν δεκαπέντε τοις εκατό της τελικής αξίας μαζί με το παράβολο ποτοφαγίας για την αποπληρωμή δανείων ύψους 9,999,999,999 ευρώ το οποίο ως γνωστόν το' χαμε πάρει για την ψευδαίσθηση του χρήματος στις αγορές και στα σπίτια μας.

Στην πόρτα του μαγαζιού θα είναι ο μπράβος Chip Rush (ξάδελφος του Sum a Rush), ο κρυφοπασόκος κεντροαριστεροδέξιος Φώτης που πνίγει το κουβέλι και η Ψάλτη Ρήγα η οποία σαν ξαδέλφη του Ψάλτη Δήμου θα κρατάει τα πρακτικά στη μία μασχάλη και στην άλλη θα κρατάει μια φωτογραφία της τσαρικής οικογένειας των οποίων η δολοφονία είναι ο στυλοβάτης του κομμουνισμού. Το σύνθημα είναι δραχμή και το παρασύνθημα πεινάω.

Αφού εισέλθετε μπορείτε να αφήσετε το πανωφόρι σας στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο για πανωφόρια που ανεβάζει τους φόρους πιο πάνω. Ο Ασημόχο Ίδης μαζί με την ευγενική συνεργασία της ανθελληνικής φοβονομίας μπορούν να σας εγγυηθούν την φύλαξη και κατανομή ρούχων σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους-στρατόπεδα μέχρι να δούμε αν θα μπορούμε να φοράμε ξένες μάρκες ή μόνο ελληνικές.

Σε περίπτωση που θέλετε να κλείσετε τραπέζι ή κλείσατε και ως δια μαγείας παρουσιάστηκε κάποιο πρόβλημα απλά βγάζετε μια επικυρωμένη φωτοτυπία οποιασδήποτε φωτοτυπίας και μισή φωτογραφία άγνωστου φωτογράφου και τα πετάτε στην μούρη της υπεύθυνης Εύρεσης και Λύσης Προβλημάτων Ιδιωτικού Δικαίου Άδικων (Ε.Λ.Π.Ι.Δ.Α) Ντόρα Μπακοτάκη που μαζί με τον Pretend Air E θα κινήσουν όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για να γνωστοποιήσουν την επιθυμία σας στην ιδιοκτήτρια του μαγαζιού Όλγα Πουδεντρέμει και θα λάβετε απάντηση την επόμενη της εσπερίδας.

Λόγω έλλειψης γαρύφαλλου θα έχουμε πατάτες και γιαούρτια να κατακλύζουν την σκηνή τα οποία είναι ευγενική χορηγία των παραγωγών αποκλείοντας μεσάζοντες και μαναβικά που τρώνε στην πλάτη του απλού και σύνθετου ΕΛΛΗΝΑ. Επίσης, μετά από πολλά παρακάλια στους φίλους μας Ευρωπαίους εκ Γερμανογαλλιοαγγλίας καταφέραμε να έχουμε σε αποκλειστικότητα ένα ειδικό κλιμάκιο ελέγχου ποτοκατανάλωσης και χρόνου το οποίο θα διασκεδάζει μαζί μας και θα' μαστε μια όμορφη και ήσυχη οικογένεια.

Τέλος, θα θέλαμε να σας παρακαλέσουμε να έχετε μαζί σας το οικογενειακό περίστροφο για αποφυγή βιασμών και κλοπών από μετανάστες πέμπτης κατηγορίας και την κομματική σας ταυτότητα ανανεωμένη για το 2012.
 Ο Βορ Στρείδης με τον Γεώργιο Αδωνιάδη και τις γυναίκες και τα παιδιά τους είναι υπεύθυνοι για τον έλεγχο των ανωτέρω και υπόλογοι στον Θεό.Σας περιμένουμε όλους να διασκεδάσουμε με την καρδιά μας και να αφήσουμε στη μπάντα μικρότητες και εγωισμούς που κρατάνε το έθνος ΜΑΣ στάσιμο.

Με φιλικούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς .-

Υ.Γ.: Πολλά φιλιά σε Harry Potter, Superman, Pinky and the Brain, Τάρω τον γιο της Δράκαινας. Σας αγαπάμε παιδιά. Μην μασάτε. Κρατάτε γερά.

                           ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΟΜΑΣ ΝΟΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΙΣ ΦΑΣ

Σάββατο 31 Μαρτίου 2012

ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ


Μοντέρνοι καιροί για παλιανθρώπους
μοντέρνοι καιροί γεμάτοι ύλη χωρίς τρόπους
γεμάτοι σκοτάδι και αναθεώρηση
στους παλιούς καλούς καιρούς καμια συγχώρεση.
Τώρα θέλουμε όλα να τα ισοπεδώσουμε
θέλουμε κάλυψη αναγκών χωρίς να δώσουμε
θέλουμε την ενέργεια- την φαιά ουσία όλη να ρουφήξουμε
θέλουμε τα νύχια μας σε σάρκες να τα μπήξουμε.
Μοντέρνοι καιροί που αδιαφορούν για οποιαδήποτε υπέρβαση
νοητική και ψυχική υγεία προσπαθούν για επανένταξη
ματαίως αφού μας νοιάζει μόνο
πως θα καλύψουμε τις ορμές για να απαλύνουμε τον πόνο.
Μοντέρνοι καιροί 800 χρόνια τώρα
μάγοι καλά κρυμμένοι περιμένουν με τα δώρα
κι αν κάτσει κι είσαι λίγο παραδοσιακός
θα σου φανερωθούνε όλα τα όμορφα εμπρός.
Μοντέρνοι καιροί και διασκεδάζουμε χωρίς να ψυχαγωγηθούμε
θέλουμε όλους να τους φοβήσουμε και από τον φόβο τους να ζούμε
μοντέρνοι καιροί κραυγάζουν για επιβεβαίωση
μα ίσως μια αναπαλαίωση έφερνε την εξιλέωση.
Στους παλιούς καλούς καιρούς κάποτε θα γυρίσουμε
αυτά που αρνηθήκαμε γονατιστοί θα τα ζητήσουμε
απλά θα είναι αργά γιατί θα' ρθουν κι άλλοι μοντέρνοι
που θα μας κράζουν για την παλιατζούρα που μας δέρνει.
Μοντέρνοι καιροί που μπόρεσαν να μας επιβάλουν
συναίσθημα, ενδιαφέρον στο μυαλό να μην εισβάλουν
απλά ένας καφές, ένα ποτό και σαρκική ικανοποίηση
μοντέρνοι καιροί κάνουν στις απαιτήσεις μας εκποίηση.
Μοντέρνοι καιροί δηλώνουν ελεύθεροι μα ασκούνε πίεση
δηλώνουν περπατημένοι μα είναι απλά μια αμφίεση
δίνουν εγγύηση για την μοναδικότητά τους
κατέχουν όλη την αλήθεια από τα σπάργανα τους.
Κατέχουν πως δεν μπορούν να αντικαταστήσουν
την τροφή που οι άνθρωποι χρειάζονται για να ζήσουν
κι αυτό είναι η αγάπη κι η συντροφικότητα
είναι η από κοινού συνεργασία για παραγωγικότητα.
Στα παλιά λοιπόν γυρνάω
με τα μοντέρνα σου δεν σκάω
τον δρόμο μου τραβάω
το είναι μου αγαπάω.

ΑΠΕΛΠΙΔΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΕΛΠΙΔΕΣ


Απέλπιδη προσπάθεια για ελπίδες
ήσουν αόμματος κι όλα τα είδες
απίθανο αποτέλεσμα παρά τις πιθανότητες
μια ειρηνιστική αποστολή γεμάτη ακρότητες.
Αγώνας κατάπνιξης κάθε αγώνα
φιλιά και τάματα σε μια εκτυπωμένη εικόνα
πορείες ατελείωτες με τον ίδιο προορισμό
ένας αναρχικός που βρίσκει νόημα στον φασισμό.
Άπειρες επιλογές από το ράφι
μπάνιο με κατσαρόλες μες στην σκάφη
ραδίκια κομμένα τόσο αντρίκια
θα' ναι αργά για δίκια όταν θα τρώμε όλοι ποντίκια.
Αγαπημένοι Έλληνες στα πρόθυρα εμφυλίου
δάνεια για αποπληρωμή άλλου δανείου
φόβος και τρόμος στα γαμωκανάλια
ταγματασφαλίτες πρόθυμοι που τους τρέχουνε τα σάλια.
Κεντρώοι ανοίγονται στ' αριστερά
δεξιοί που πάνε πιο δεξιά
ορθόδοξοι συναγερμοί κι immobilizer
μισαλλόδοξοι πολιτικοί που θέλουν paralyser.
Φτωχομπινέδες με είκοσι σπιτάκια
βολεμένα παιδιά και φίλοι για τα ψηφαλάκια
ένας δημόσιος τομέας διχοτόμος
όσοι μας τρόμαζαν τους πιάνει τώρα τρόμος.
Παπάρια που' ταν της φάπας τα παιδιά
βγάζουν το μίσος τους τώρα για όλα τα παλιά
α ρε γαμώτο να' χα συμμαθητή τον Παπαδήμο
τον Παπανδρέου και τον Καραμανλή συνέχεια ξύλο να τους δίνω.
Μα δεν πειράζει μπορεί τίποτα να μην αλλάζει
την Ελλάδα φοβέρα δεν την σκιάζει
προς την λόξα τραβά και την διάλυση
είμαστε οι μεγαλύτερες μαλάκες σε τελική ανάλυση.

ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΑ ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΣΟΥ


Χαλάρωσε κι ας σε σφίγγουν σα βίδα
νιώσε ολόκληρος κι ας βαφτίζουνε μισή μερίδα
εσύ μονάχα ξέρεις τι είναι αυτό που γουστάρεις
μην μασάς-απαίτησε όσα μαζί σου θες να πάρεις.
Μείνε σιωπηλός όταν θα μιλάνε ακατάσχετα
γίνε σχετικός όταν δίπλα σου όλα είναι άσχετα
φτιάξε την φάση σου και θα το βρεις
στ΄αζήτητα θα χαθεί ό,τι δεν αναζητείς.
Ψάξε εκεί που όλοι φοβήθηκαν να ψάξουν
κοίτα όπου φοβούνται οι άλλοι να κοιτάξουν
νιώσε λεύτερος μέσα στους σκλαβωμένους
διώξε τον πόνο απ' τους πονεμένους.
Τράβα για έναν καινούριο κόσμο πιο χαρούμενο
η μιζέρια τους δεν έχει προηγούμενο
είναι κολλητική κι εθιστική συνάμα
ένα αρχαίο, χωρίς τέλος, δράμα.
Μην ακούς τις συμβουλές που γίναν πρέπει
σε κάθε μάτι έχουνε κι από ένα λέπι
και λεπίδες στα στόματα, στη γλώσσα
η κακία τους έχει κοινή συνιστώσα.
Άκου την πάρτη σου και φύλα το τομάρι σου
στο παιχνίδι τους ρίξε το ζάρι σου
και φέρε οχτάρες παρ' τους το τριπλό
θα τους ξεκάνεις όλους τους με το στανιό.

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ


Αρκετά πια με τους εγωισμούς
τους δήθεν αγώνες και τους τζάμπα ηρωισμούς
αρκετά αναλώθηκα σε σκέψεις λάθος
κάπου εδώ μπαίνει η λογική και σταματά το πάθος.
Αρκετά πια με τα σκατά μου
τα βαθυστόχαστα νοήματα και τα κρυφά μηνύματά μου
αρκετά με τα σκαλώματα που τρώνε την ψυχή μου
βαρέθηκα τα λούκια που' χω μπει κι ορίζουν την ζωή μου.
Αρκετά πια με τις αμπελοφιλοσοφίες μου
τις συνήθειες και όλες τις μανίες μου
αρκετά ξεχάστηκα μέσα σε ιδεολογίες
ο κόμπος έφτασε στο χτένι- δε χωρά δικαιολογίες.
Αρκετά πια με τα όνειρα που έκανα στη λήθη
ποιος είμαι εγώ για να διαφέρω απ' τα πλήθη;
αρκετά περίμενα όλα να έρθουν άμεσα
σε κάθε φάση βρίσκομαι ενδιάμεσα.
Αρκετά πια με κάθε μίζερη μου ιδέα
με κάθε αγάπη που ψάχνει αγάπη νέα
αρκετά εμπιστεύτηκα στο χάος κάθε τάξη
άσε με ψάχνω τρόπους κάπως αυτό ν' αλλάξει.
Αρκετά πια με τα πισωγυρίσματα
ταινία αισθηματική που' χει κολλήσει στα γυρίσματα
αρκετά με όσους ξέρω αλλά δεν γνωρίζω
βαρέθηκα σε πλάνες συνέχεια να τριγυρίζω.
Αρκετά πια μ' όλα τα θέματα μου
με το ποιος ήταν-ποιος δεν ήταν που στέρησαν την χαρά μου
αρκετά ψάχτηκα στα εύκολα χωρίς προσπάθεια καθόλου
είμαι κι εγώ, αλλά όχι το εγώ μου, μέρος του συνόλου.
Αρκετά πια γιατί αρκετά μαζεύτηκαν
λάθη και σωστά δέθηκαν και καψουρεύτηκαν
αρκετά με όσα ήξερα- τίποτα δεν ξέρω
ίσως είναι ο μόνος δρόμος να τα καταφέρω.

Τρίτη 13 Μαρτίου 2012

ΧΑΡΙΕΝΤΙΣΜΑ ΨΥΧΗΣ


Χαριέντισμα ψυχής
μιας σκάρτης εποχής
απ' την αρχή της διαδρομής
ψάχνεις κάπου να πιαστείς
μέχρι να τελειώσει το ταξίδι απαιτείς
ζητάς άμεσα να γιατρευτείς
είσαι εσύ- κι εμείς
είσαι ό,τι δεν μπορείς
αλλά όχι ό,τι δεν μπορείς να φανταστείς
έχεις πιστέψει οτι πενθείς
μαζί σου κι άλλοι που τρέχεις να συλληπηθείς
κάποιος σου' πε μην μελαγχολείς
θα πάθεις κατάθλιψη, θα τσακιστείς
ίσως σου δώσανε το χάπι τα πράγματα αλλιώς να δεις
ίσως έχεις γίνει έρμαιο αυτής της σκάρτης εποχής.
Έχεις μέρες να φανείς
συνέχισε έτσι να χαρείς
δεν έχει χαριέντισμα ψυχής
ήρθε το τέλος της διαδρομής.

ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ


Όχι, δεν είμαι διασκέδαση κανενός
δεν χωράνε όλα σε συσκευασία του ενός
δυστυχώς ή ευτυχώς διαφέρουν καθενός οι απαιτήσεις
κι αφού διαφέρουν ποιός ο λόγος να διεκδικήσεις;
Δεν είμαι καθόλου διακριτικός
γιατί ψάχνω στα σκοτάδια κάποιο φως
γιατί ξύνω πληγές και θυμίζω καταστάσεις
και όταν με κερδίσεις θα με χάσεις.
Μες στα κεφάλια μας χαμός
ανακατατάξεις, συνειδητοποιήσεις- ένας πανικός
τί να ορίσεις και τί να ξεχωρίσεις;
όταν θα λείπω θα θες να με γνωρίσεις.
Ίσως να' μαι τελικά υπερβολικός
τίποτα να μη μου αρκεί και να' μαι βιαστικός
κάθε φορά να πλάθω ψεύτικες εικόνες
να μεγαλώνουν ζώντας μόνες.
Οι λέξες μπερδεμένες αφ' ενός
δημιουργούνε χάσματα και όνειρα θερινής νυκτός
μα η παράσταση παίζεται τελικά
βουβός θίασος που να μιλήσει θέλει στα κλεφτά.
Τώρα ξέρω πως το σενάριο φωνάζει ΜΠΡΟΣ!
μα είναι δύσκολο να το αποστηθίσει ο ηθοποιός
ακόμα πιο δύσκολο ο σκηνοθέτης να το εγκρίνει
τα εγωιστικά λάθη και πάθη μας έχουνε πληθύνει.
Σε χαιρετάω, σαφώς
είμαι φίλος όχι εχθρός
και ίσως κάποτε συναντηθούμε
κι ό,τι δεν είπαμε να πούμε.

ΕΛΑ ΠΟΥ;


Τοπία που τρέχουν ασταμάτητα
περίπατος σε όνειρα απάτητα
γνώριμος παλιός αγνώστων τύπων
εκκωφαντική φασαρία εξασθενημένων χτύπων.
Σιγή ιχθύος που τρομάζει ψαροπούλια
μια ξαστεριά χωρίς αυγερινό και πούλια
ζωή που κρέμεται σαν κλωστή παραπανίσια
δρόμος στραβός που τον τραβάω πάντα ίσια.
Θάνατος αργός που βιάζεται να σκάσει
χαρά και λύπη που η αγάπη έχει μοιράσει
μίσος που ψάχνει ταίρι να πηγαίνουν χέρι χέρι
ένας δάσκαλος που μαθητή δεν ξέρει.
Κατανόηση σε οτιδήποτε δεν εξηγείται
σιωπή που λόγω λάθος εξηγήσεων παρεξηγείται
μια κρίση συνειδήσεων που διάλεξε λάθος ώρα
κάποιος περιμένει κάτι σε κάποια χώρα.
Δώρα που έγιναν με κάποια σκοπιμότητα
χάος μέσα στην απόλυτη στασιμότητα
καταρράκτες δημιουργημένοι με φράχτες
ενοικιαζόμενοι χώροι στον εγκέφαλο από κράχτες.
Διακοπές αδιάκοπες σε δύσκολα καθεστώτα
κολλημένος στον αόριστο χρησιμοποιώντας ενεστώτα
λυχνία δέκα κεριών που φωτίζει στο σκοτάδι
σε λόφους και βουνά κάποιοι ρίχνουν παραγάδι.
Μπουρδέλο εικοσιτετράωρο χωρίς κανέναν μέσα
μοντέλο καραφλό που βάζει στο κεφάλι τρέσα
κυβέρνηση που επιμένει το τίποτα να κυβερνήσει
ένας νομοταγής που' χει τους νόμους αψηφήσει.
Χρόνος που δανείζεται με τόκο αβάσταχτο
ένα παραλλαγμένο μέλλον απαράλλαχτο
μία άκρη μες στο άπειρο του μηδενός
χίλιες καταστάσεις σε συσκευασία του ενός.
Τέλος που η αρχή προλόγισε
ανυπολόγιστη ζημιά που το άρτιο υπολόγισε
αρχή που το τέλος δεν άφησε να ζήσει
ελευθερία που την σκλαβιά θέλει να γνωρίσει.

ΟΣΑ


Όλα όσα έχουνε βρεθεί γυρίζουν στα χαμένα
όλα όσα γνωρίσαμε έχουνε καταντήσει ξένα
όλα όσα καταφέραμε τα προσπαθούμε ακόμα
όλοι είμαστε ζωντανοί, αλλά σε κώμα.
Όλα όσα μάθαμε τα μάθαμε και τ' αγνοούμε
όλα όσα είδαμε δεν είναι τίποτα σε ό,τι θα δούμε
όλα όσα δώσαμε τα βάφτισαν δικά τους
όλοι είμαστε πουλιά με δεμένα τα φτερά τους.
Όλα όσα νιώσαμε τα πήραμε στ' αστεία
όλα όσα αγάπη θύμιζαν σταμάτησαν με βία
όλα όσα θέλαμε τα θέλαν κάποιοι άλλοι
όλοι είμαστε υπεύθυνοι γι' αυτό το χάλι.
Όλα όσα λέμε μας τα' χωσε κάποιος άλλος στην κεφάλα
όλα όσα ήτανε σίγουρα τα πήρε όλα η μπάλα
όλα όσα αναζητήσαμε τα είχαν ανακαλύψει πρώτα
όλοι είμαστε εκατομμύρια πορτατίφ που μας αλλάζουνε τα φώτα.
Όλα όσα ακούμε είναι διπλοτσεκαρισμένα
όλα όσα ονειρευόμαστε είναι όνειρα ξένα
όλα όσα επιλέγουμε είναι μέσα στο παιχνίδι
όλοι είμαστε ηθοποιοί στης κοινωνίας το σανίδι.
Όλα όσα παίζουνε παίζουνε για λίγους
όλα όσα κατέχεις ταλαιπωρούνται από ιλλίγους
όλα όσα διάβασες σε μπέρδεψαν εν τέλει
όλοι είμαστε αριθμοί, πρόστιμα και τέλη.

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΔΕΙΑ


Δεν έχω άδεια να κατεβαίνω στις πορείες
δεν έχω άδεια για έρωτες και για φιλίες
δεν έχω άδεια να κυκλοφορώ τα βράδια
η αστυνομία ψαροτουφεκάς κι όλοι μας ψάρια.
Δεν έχω άδεια να κατουρώ, να χέζω
δεν έχω άδεια με τα παιδιά έξω να παίζω
δεν έχω άδεια να μιλώ ελεύθερα
η αστυνομία τ' αποφάσισε δημοκρατικά και φιλελεύθερα.
Δεν έχω άδεια να ψάχνω για μια λύση
δεν έχω άδεια για μια φυσιολογική στύση
δεν έχω άδεια να ζήσω τη ζωή μου
η αστυνομία ρίχνει πέτρες στο παιδί μου.
Δεν έχω άδεια να γράφω πια στιχάκια
δεν έχω άδεια να βγω να πιω δύο ποτάκια
δεν έχω άδεια κάτι να ραπάρω
η αστυνομία μ' έστειλε για διακοπές στη Γυάρο.
Δεν έχω άδεια άδεια να βγάλω
δεν έχω άδεια τα ρούχα μου να βάλω
δεν έχω άδεια φίλε μου για τίποτα
η αστυνομία κατέληξε πως είναι όλα ύποπτα.
Δεν έχω άδεια να τρώω κάθε μέρα
δεν έχω άδεια να πάω παραπέρα
δεν έχω άδεια για τίποτα εν τέλει
η αστυνομία θέλει να με βλέπει σα κουρέλι.
Δεν έχω άδεια τα δακρυγόνα να φιλτράρω
δεν έχω άδεια τις κρότου λάμψης να σουτάρω
δεν έχω άδεια το ξύλο να γλιτώσω
η αστυνομία μου' πε το στόμα να φιμώσω.

Ο ΤΙΤΛΟΣ ΛΕΙΠΕΙ


Πάσχεις από εσωστρεφή εξωστρέφεια
κι έτσι αναίτια βρήκες χίλια δυο αίτια
να ενεργοποιηθείς αφού με απενεργοποίησες
κι έτσι χαλάς ό,τι με μόχθο ποίησες.
Θύμισες που δεν θυμάσαι
είσαι ξύπνιος μα κοιμάσαι
προσδιορίζεσαι απ' το απροσδιόριστο
ορίζεις κάθε εξόριστο.
Υλοποιείς το άυλο μες στο μυαλό σου
προσθέτεις μηδενικά στο μηδενισμό σου
χάνεις ό,τι κατάφερες να κερδίσεις
αψήφιστα διαλέγεις κάποιον να ψηφίσεις.
Κρατιέσαι στο κενό γεμάτος περιεχόμενο
ταξινομείς το προηγούμενο μετά το επόμενο
και ερωτεύεσαι για να μισήσεις
ό,τι σκότωσεις θες μετά να το αγαπήσεις.
Με ξέρεις γιατί δεν με γνώρισες ποτέ
είσαι σίγουρος και έκανες σεφτέ
μεχρι εχθές το αύριο που είναι σήμερα
έφερε μπρος σου τα μόνιμα τα εφήμερα.

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

ΕΧΩ ΞΥΣΕΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΚΑΙ ΣΟΥ ΣΕΡΒΙΡΩ ΟΛΑ ΤΑ ΞΥΣΜΑΤΑ


Μοναδικό σου αποκούμπι
ο σκύλος σου ο Μπούμπι
που τραγουδά γαβγίζοντας τα βράδυα
γιατί η κατσαρόλα του δεν είναι άδεια.
Βόλτα πρωί-απόγευμα καθημερινά
σαν τα παυσίπονα που παίρνεις να αισθανθείς καλά
μπάνιο και χτένισμα και στο λαιμό ένα φιογκάκι
ώρες ώρες μάλιστα θαρρείς πως μοιάζεται λιγάκι.
Αυτός, όμως, είναι αλήτης
θα μπορούσε να'ναι των σκυλιών ο ασφαλίτης
αφού στο σπίτι μαζί παιρνάτε την ημέρα
και την νύχτα πηδά την μάντρα και γίνεται ένα με τη λέρα.
Μαύρη παντιέρα ορθώνει και το παίζει μέσα σ'όλα
στο σπίτι, όμως, ξέρει πως θα βρει ζεστή την κατσαρόλα
εκ του ασφαλούς κι αυτός κι εσύ
για ό,τι σε απασχολεί πρέπει μαζί του να συζητηθεί.
Οι άνθρωποι λες σ'έχουνε κουράσει
και πως δεν κολλάει πια το σίδερο στην βράση
χωρίς καμία δράση έβγαλες κοστούμι
κι όποιον πλησιάζει του επιτίθεσαι με το πασούμι.
Την είδες μούρη και μας φυλάς από εχθρούς
από γάτες, ποντίκια, κότες που ξεσκίζεις χωρίς φραγμούς
όπως ο TUS που γαμά όλων τις μάνες
και δε σέβεται δυο-τρεις αξιόλογες παλιές καραβάνες.
Τζιβάνες μπλεγμένες σε αφάνες
σκύλες είναι όλων των σκυλιών οι μάνες
κάνε οικονομία έχεις να πάρεις πάνες
έχεις να πάρεις χτένα για του σκυλιού τις μοϊκάνες.
Από τις Κάννες σου στέλνω χαιρετίσματα
έχω ξύσει εγκέφαλο και σου σερβίρω όλα τα ξύσματα
και για τα κλύσματα σου λέω μην μασάτε
εσύ κι ο σκύλος σου μαζί τα εμπόδια περνάτε.

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

ΕΙΣΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ


Μου λες είσαι εντάξει
κι ας μην είναι τίποτα σε τάξη
ενώ είσαι θύτης θυματοποιείσαι
είτε θες είτε δε θες όλα τ'αρνείσαι.
Χτίζεις γύρω σου τείχη αδιαπέραστα
βάζεις εμπόδια στους γύρω σου αξεπέραστα
με την δικαιολογία πως η αγάπη μπορεί
ποιά αγάπη;αυτή που κλείδωσες στο υπόγειο κι έχασες το κλειδί;
Είμαι παιδί δεν σκοπεύω ν'αλλάξω κάτι σ'αυτό
η αγάπη δεν διαπραγματεύεται είναι κάτι ιερό
δεν χωράει κατευθυντήρια οδό ούτε πινακίδες
και δεν την νιώθεις αν λες πως όλα τα είδες.
Δεν κρύβω τις φοβίες μου, ούτε τα πάθη μου
τον εγωισμό μου τον συνέθλιψα και βλέπω και τα λάθη μου
κι αυτό φοβίζει όποιον την ζωή του δεν αντιμετωπίζει
δεν αναγνωρίζει τίποτα κι όλα καλά πηγαίνουνε νομίζει.
Λουλούδι που ανθίζει αλλά σου κρύβει απ'το παράθυρο την θέα
κι έτσι το κόβεις μπας και δεις τα πράγματα πιο ωραία
αγάπη νέα ζητάς γιατί η παλιά δεν βγήκε
περίσσιο oξυγόνο σου'δωσε ο άνεμος που μπήκε.
Ίσως να θες να ξεκινήσεις όντας θύμα
να σε πατάνε, να σε φτύνουν, να σου τα λένε όλα χύμα
να τ'αντιστρέψεις πάλι αλλά να έχεις άλλο αποτέλεσμα
να νιώθεις θύτης κι ενοχές και νάβρεις κακογέρασμα.
Ίσως πάλι να μην είσαι εντάξει
να έβαλες νέο σχέδιο σε πράξη
κι έτσι εμφανίζεσαι πάλι χωρίς, όμως, να διακρίνεσαι
κι ενώ ορμάς να φας να δείχνεις πως αμύνεσαι.

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Ο ΛΟΦΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ


Εθισμένος σε σκέψεις αστείες
σε τοπία ξέσκεπα, σ'ένα σωρό αλητείες
πλάνες κι οράματα να παίζουν στην αλάνα
ο θεός κι ο διάβολος να πίνουν μαριχουάνα.
Ξενοφερμένος μα γεννημένος κάπου εδώ
βασιλιάς που εκδιώχτηκε με σφαίρες και χορό
ψυχή που μεταβιβάζεται συνέχεια μες στο χρόνο
ένα σύστημα πληροφοριών περιπλανιέται αιώνες μόνο.
Ξενερωμένος από τύπους τυπικού χαρακτήρα
απ'όσους λένε πως τα πράγματα τα ορίζει η μοίρα
κι όμως εκεί πάντα επίμονος για αναζήτηση
ίσως λίγο παράξενος και θέμα για συζήτηση.
Συνειδητοποιημένος χωρίς ελεύθερη συνείδηση
χωρίς ελεύθερη βούληση και έκφραση-μία πιστή απομίμηση
είναι τέρας το σύστημα κι εσύ εντομοκτόνο
ή το προσέχεις τ'αγαπάς και θα του κάνεις γόνο.
Πακετωμένος τόσο που έχουν τελειώσει τα πακέτα
γυρολόγος με εκατοντάδες σούρτα φέρτα
με κάποιο χρέος ανεκπλήρωτο ίσως ακόμα
ταφές χιλιάδες ν'απαιτεί στης γης αυτής το χώμα.
Πεπεισμένος για το τίποτα-στο άγνωστο ταγμένος
άπειρες αντοχές και τόσο εξουθενωμένος
ένας άνθρωπος γνωστός που είναι τόσο ξένος
είναι βουνό η αγάπη και στέκεις σαστισμένος.