Δεν ήσουν λάθος ούτε σωστό
δεν ήσουν ψεύτικο ούτε αληθινό
δεν ήσουν βλάσφημο ούτε ιερό
ήσουν εσύ κι ήμουν εγώ.
Δεν είμαστε μαζί ούτε και χώρια
δεν νιώθω χαρά που είσαι αλλού μα ούτε στεναχώρια
η αγάπη άνθισε χωρίς να έχει σπόρια
κι ενώ είμαι ξεκούραστος περνάω ταλαιπώρια.
Πέρασες από δίπλα μου και ήσουν μακρυά
κουβέντα δεν αλλάξαμε μα είπαμε πολλά
δεν ξέρω αν το αισθάνεσαι κι εσύ όταν είμαστε κοντά
που πήγανε τα όνειρα που κάναμε μαζί παιδιά;
Δεν είσαι στην ζωή μου-είσαι στην καρδιά μου
είσαι το φως κι η σκοτεινιά μου
είσαι η λύπη κι η χαρά μου
είσαι η απάντηση στα ερωτήματα μου.
Κάποτε μου έλεγες μην φεύγεις κάτσε εδώ
πιστεύαμε πως είχαμε κάτι αληθινό
τώρα κολλήσαμε στ'απόλυτο κενό
πίστεψα κι εγώ πως μακρυά σου μπορώ να ζω.
Σε ρώταγα συνέχεια γιατί κλαις
εσύ μου απάνταγες Ηλία πως δε φταις
είναι οι εμπειρίες μου οι παιδικές.
Οι κακές συναναστροφές και του πατέρα σου η βία
το κλείσιμο στο σπίτι που σου προκάλεσε ανία
τώρα θαρρείς κρατάς του νου σου τα ηνία
πως πήρες όση χρειάστηκες παιδεία.
Δεν ξέρω αν ήμουν λίγος αλλά ήμουν αυτός
που την καρδιά του έδωσε ολοκληρωτικά ο χαζός
μα δε με νοιάζει γιατί είμαι αυθεντικός
κι εσύ θα είσαι πάντοτε ο πιο κρυφός καημός.
Να περνάς καλά, όμως, και να προσέχεις
είμαι σίγουρος πως απ'τις κακοτοπιές απέχεις
δεν ξέρω αν στην καρδιά σου μ'έχεις
ή όταν με σκέφτεσαι από αηδία τρέχεις.
Τ'αστέρι μας φέγγει ακόμα
το σώμα μου νιώθει ξένο σώμα
σε σκέφτομαι πίνω αλκοολ και είμαι λιώμα
σ'ένα ολόλευκο τρία επί δύο δώμα.
