Τρίτη 13 Μαρτίου 2012

ΕΛΑ ΠΟΥ;


Τοπία που τρέχουν ασταμάτητα
περίπατος σε όνειρα απάτητα
γνώριμος παλιός αγνώστων τύπων
εκκωφαντική φασαρία εξασθενημένων χτύπων.
Σιγή ιχθύος που τρομάζει ψαροπούλια
μια ξαστεριά χωρίς αυγερινό και πούλια
ζωή που κρέμεται σαν κλωστή παραπανίσια
δρόμος στραβός που τον τραβάω πάντα ίσια.
Θάνατος αργός που βιάζεται να σκάσει
χαρά και λύπη που η αγάπη έχει μοιράσει
μίσος που ψάχνει ταίρι να πηγαίνουν χέρι χέρι
ένας δάσκαλος που μαθητή δεν ξέρει.
Κατανόηση σε οτιδήποτε δεν εξηγείται
σιωπή που λόγω λάθος εξηγήσεων παρεξηγείται
μια κρίση συνειδήσεων που διάλεξε λάθος ώρα
κάποιος περιμένει κάτι σε κάποια χώρα.
Δώρα που έγιναν με κάποια σκοπιμότητα
χάος μέσα στην απόλυτη στασιμότητα
καταρράκτες δημιουργημένοι με φράχτες
ενοικιαζόμενοι χώροι στον εγκέφαλο από κράχτες.
Διακοπές αδιάκοπες σε δύσκολα καθεστώτα
κολλημένος στον αόριστο χρησιμοποιώντας ενεστώτα
λυχνία δέκα κεριών που φωτίζει στο σκοτάδι
σε λόφους και βουνά κάποιοι ρίχνουν παραγάδι.
Μπουρδέλο εικοσιτετράωρο χωρίς κανέναν μέσα
μοντέλο καραφλό που βάζει στο κεφάλι τρέσα
κυβέρνηση που επιμένει το τίποτα να κυβερνήσει
ένας νομοταγής που' χει τους νόμους αψηφήσει.
Χρόνος που δανείζεται με τόκο αβάσταχτο
ένα παραλλαγμένο μέλλον απαράλλαχτο
μία άκρη μες στο άπειρο του μηδενός
χίλιες καταστάσεις σε συσκευασία του ενός.
Τέλος που η αρχή προλόγισε
ανυπολόγιστη ζημιά που το άρτιο υπολόγισε
αρχή που το τέλος δεν άφησε να ζήσει
ελευθερία που την σκλαβιά θέλει να γνωρίσει.

ΟΣΑ


Όλα όσα έχουνε βρεθεί γυρίζουν στα χαμένα
όλα όσα γνωρίσαμε έχουνε καταντήσει ξένα
όλα όσα καταφέραμε τα προσπαθούμε ακόμα
όλοι είμαστε ζωντανοί, αλλά σε κώμα.
Όλα όσα μάθαμε τα μάθαμε και τ' αγνοούμε
όλα όσα είδαμε δεν είναι τίποτα σε ό,τι θα δούμε
όλα όσα δώσαμε τα βάφτισαν δικά τους
όλοι είμαστε πουλιά με δεμένα τα φτερά τους.
Όλα όσα νιώσαμε τα πήραμε στ' αστεία
όλα όσα αγάπη θύμιζαν σταμάτησαν με βία
όλα όσα θέλαμε τα θέλαν κάποιοι άλλοι
όλοι είμαστε υπεύθυνοι γι' αυτό το χάλι.
Όλα όσα λέμε μας τα' χωσε κάποιος άλλος στην κεφάλα
όλα όσα ήτανε σίγουρα τα πήρε όλα η μπάλα
όλα όσα αναζητήσαμε τα είχαν ανακαλύψει πρώτα
όλοι είμαστε εκατομμύρια πορτατίφ που μας αλλάζουνε τα φώτα.
Όλα όσα ακούμε είναι διπλοτσεκαρισμένα
όλα όσα ονειρευόμαστε είναι όνειρα ξένα
όλα όσα επιλέγουμε είναι μέσα στο παιχνίδι
όλοι είμαστε ηθοποιοί στης κοινωνίας το σανίδι.
Όλα όσα παίζουνε παίζουνε για λίγους
όλα όσα κατέχεις ταλαιπωρούνται από ιλλίγους
όλα όσα διάβασες σε μπέρδεψαν εν τέλει
όλοι είμαστε αριθμοί, πρόστιμα και τέλη.

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΔΕΙΑ


Δεν έχω άδεια να κατεβαίνω στις πορείες
δεν έχω άδεια για έρωτες και για φιλίες
δεν έχω άδεια να κυκλοφορώ τα βράδια
η αστυνομία ψαροτουφεκάς κι όλοι μας ψάρια.
Δεν έχω άδεια να κατουρώ, να χέζω
δεν έχω άδεια με τα παιδιά έξω να παίζω
δεν έχω άδεια να μιλώ ελεύθερα
η αστυνομία τ' αποφάσισε δημοκρατικά και φιλελεύθερα.
Δεν έχω άδεια να ψάχνω για μια λύση
δεν έχω άδεια για μια φυσιολογική στύση
δεν έχω άδεια να ζήσω τη ζωή μου
η αστυνομία ρίχνει πέτρες στο παιδί μου.
Δεν έχω άδεια να γράφω πια στιχάκια
δεν έχω άδεια να βγω να πιω δύο ποτάκια
δεν έχω άδεια κάτι να ραπάρω
η αστυνομία μ' έστειλε για διακοπές στη Γυάρο.
Δεν έχω άδεια άδεια να βγάλω
δεν έχω άδεια τα ρούχα μου να βάλω
δεν έχω άδεια φίλε μου για τίποτα
η αστυνομία κατέληξε πως είναι όλα ύποπτα.
Δεν έχω άδεια να τρώω κάθε μέρα
δεν έχω άδεια να πάω παραπέρα
δεν έχω άδεια για τίποτα εν τέλει
η αστυνομία θέλει να με βλέπει σα κουρέλι.
Δεν έχω άδεια τα δακρυγόνα να φιλτράρω
δεν έχω άδεια τις κρότου λάμψης να σουτάρω
δεν έχω άδεια το ξύλο να γλιτώσω
η αστυνομία μου' πε το στόμα να φιμώσω.

Ο ΤΙΤΛΟΣ ΛΕΙΠΕΙ


Πάσχεις από εσωστρεφή εξωστρέφεια
κι έτσι αναίτια βρήκες χίλια δυο αίτια
να ενεργοποιηθείς αφού με απενεργοποίησες
κι έτσι χαλάς ό,τι με μόχθο ποίησες.
Θύμισες που δεν θυμάσαι
είσαι ξύπνιος μα κοιμάσαι
προσδιορίζεσαι απ' το απροσδιόριστο
ορίζεις κάθε εξόριστο.
Υλοποιείς το άυλο μες στο μυαλό σου
προσθέτεις μηδενικά στο μηδενισμό σου
χάνεις ό,τι κατάφερες να κερδίσεις
αψήφιστα διαλέγεις κάποιον να ψηφίσεις.
Κρατιέσαι στο κενό γεμάτος περιεχόμενο
ταξινομείς το προηγούμενο μετά το επόμενο
και ερωτεύεσαι για να μισήσεις
ό,τι σκότωσεις θες μετά να το αγαπήσεις.
Με ξέρεις γιατί δεν με γνώρισες ποτέ
είσαι σίγουρος και έκανες σεφτέ
μεχρι εχθές το αύριο που είναι σήμερα
έφερε μπρος σου τα μόνιμα τα εφήμερα.

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

ΕΧΩ ΞΥΣΕΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΚΑΙ ΣΟΥ ΣΕΡΒΙΡΩ ΟΛΑ ΤΑ ΞΥΣΜΑΤΑ


Μοναδικό σου αποκούμπι
ο σκύλος σου ο Μπούμπι
που τραγουδά γαβγίζοντας τα βράδυα
γιατί η κατσαρόλα του δεν είναι άδεια.
Βόλτα πρωί-απόγευμα καθημερινά
σαν τα παυσίπονα που παίρνεις να αισθανθείς καλά
μπάνιο και χτένισμα και στο λαιμό ένα φιογκάκι
ώρες ώρες μάλιστα θαρρείς πως μοιάζεται λιγάκι.
Αυτός, όμως, είναι αλήτης
θα μπορούσε να'ναι των σκυλιών ο ασφαλίτης
αφού στο σπίτι μαζί παιρνάτε την ημέρα
και την νύχτα πηδά την μάντρα και γίνεται ένα με τη λέρα.
Μαύρη παντιέρα ορθώνει και το παίζει μέσα σ'όλα
στο σπίτι, όμως, ξέρει πως θα βρει ζεστή την κατσαρόλα
εκ του ασφαλούς κι αυτός κι εσύ
για ό,τι σε απασχολεί πρέπει μαζί του να συζητηθεί.
Οι άνθρωποι λες σ'έχουνε κουράσει
και πως δεν κολλάει πια το σίδερο στην βράση
χωρίς καμία δράση έβγαλες κοστούμι
κι όποιον πλησιάζει του επιτίθεσαι με το πασούμι.
Την είδες μούρη και μας φυλάς από εχθρούς
από γάτες, ποντίκια, κότες που ξεσκίζεις χωρίς φραγμούς
όπως ο TUS που γαμά όλων τις μάνες
και δε σέβεται δυο-τρεις αξιόλογες παλιές καραβάνες.
Τζιβάνες μπλεγμένες σε αφάνες
σκύλες είναι όλων των σκυλιών οι μάνες
κάνε οικονομία έχεις να πάρεις πάνες
έχεις να πάρεις χτένα για του σκυλιού τις μοϊκάνες.
Από τις Κάννες σου στέλνω χαιρετίσματα
έχω ξύσει εγκέφαλο και σου σερβίρω όλα τα ξύσματα
και για τα κλύσματα σου λέω μην μασάτε
εσύ κι ο σκύλος σου μαζί τα εμπόδια περνάτε.

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

ΕΙΣΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ


Μου λες είσαι εντάξει
κι ας μην είναι τίποτα σε τάξη
ενώ είσαι θύτης θυματοποιείσαι
είτε θες είτε δε θες όλα τ'αρνείσαι.
Χτίζεις γύρω σου τείχη αδιαπέραστα
βάζεις εμπόδια στους γύρω σου αξεπέραστα
με την δικαιολογία πως η αγάπη μπορεί
ποιά αγάπη;αυτή που κλείδωσες στο υπόγειο κι έχασες το κλειδί;
Είμαι παιδί δεν σκοπεύω ν'αλλάξω κάτι σ'αυτό
η αγάπη δεν διαπραγματεύεται είναι κάτι ιερό
δεν χωράει κατευθυντήρια οδό ούτε πινακίδες
και δεν την νιώθεις αν λες πως όλα τα είδες.
Δεν κρύβω τις φοβίες μου, ούτε τα πάθη μου
τον εγωισμό μου τον συνέθλιψα και βλέπω και τα λάθη μου
κι αυτό φοβίζει όποιον την ζωή του δεν αντιμετωπίζει
δεν αναγνωρίζει τίποτα κι όλα καλά πηγαίνουνε νομίζει.
Λουλούδι που ανθίζει αλλά σου κρύβει απ'το παράθυρο την θέα
κι έτσι το κόβεις μπας και δεις τα πράγματα πιο ωραία
αγάπη νέα ζητάς γιατί η παλιά δεν βγήκε
περίσσιο oξυγόνο σου'δωσε ο άνεμος που μπήκε.
Ίσως να θες να ξεκινήσεις όντας θύμα
να σε πατάνε, να σε φτύνουν, να σου τα λένε όλα χύμα
να τ'αντιστρέψεις πάλι αλλά να έχεις άλλο αποτέλεσμα
να νιώθεις θύτης κι ενοχές και νάβρεις κακογέρασμα.
Ίσως πάλι να μην είσαι εντάξει
να έβαλες νέο σχέδιο σε πράξη
κι έτσι εμφανίζεσαι πάλι χωρίς, όμως, να διακρίνεσαι
κι ενώ ορμάς να φας να δείχνεις πως αμύνεσαι.

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Ο ΛΟΦΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ


Εθισμένος σε σκέψεις αστείες
σε τοπία ξέσκεπα, σ'ένα σωρό αλητείες
πλάνες κι οράματα να παίζουν στην αλάνα
ο θεός κι ο διάβολος να πίνουν μαριχουάνα.
Ξενοφερμένος μα γεννημένος κάπου εδώ
βασιλιάς που εκδιώχτηκε με σφαίρες και χορό
ψυχή που μεταβιβάζεται συνέχεια μες στο χρόνο
ένα σύστημα πληροφοριών περιπλανιέται αιώνες μόνο.
Ξενερωμένος από τύπους τυπικού χαρακτήρα
απ'όσους λένε πως τα πράγματα τα ορίζει η μοίρα
κι όμως εκεί πάντα επίμονος για αναζήτηση
ίσως λίγο παράξενος και θέμα για συζήτηση.
Συνειδητοποιημένος χωρίς ελεύθερη συνείδηση
χωρίς ελεύθερη βούληση και έκφραση-μία πιστή απομίμηση
είναι τέρας το σύστημα κι εσύ εντομοκτόνο
ή το προσέχεις τ'αγαπάς και θα του κάνεις γόνο.
Πακετωμένος τόσο που έχουν τελειώσει τα πακέτα
γυρολόγος με εκατοντάδες σούρτα φέρτα
με κάποιο χρέος ανεκπλήρωτο ίσως ακόμα
ταφές χιλιάδες ν'απαιτεί στης γης αυτής το χώμα.
Πεπεισμένος για το τίποτα-στο άγνωστο ταγμένος
άπειρες αντοχές και τόσο εξουθενωμένος
ένας άνθρωπος γνωστός που είναι τόσο ξένος
είναι βουνό η αγάπη και στέκεις σαστισμένος.

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΑΡΑΓΑΥΔΙ


Κρυφή ορμή και δύναμη, προσγείωση τρελή
αλόγιστο το λογικό κι αλόγικη αφοσίωση τυφλή
χωρίς οργή με θύμα, όμως, την ψυχή
μια κόρη μόνη μ'ένα μωρό παιδί.
Μια ταινία ασπρόμαυρη γεμάτη ουράνια τόξα
μια ταινία για τον Robin Hood χωρίς βέλη και τοξα
μια star του hollywood χωρίς καθόλου δόξα...
σοι κύριε τ'όνομα σου και όνομα δεν υπάρχει
τί ωραία είναι εδώ που κανένας μας δεν άρχει;
αρχίδια, αιδοία, ηλεκτρομαγνητικά πεδία στοιβαγμένα όπως λάχει
κράτη, παρακράτη, σύνορα, ματοτσίνορα το μάτι μου θε να'χει.
Καπετάνος Νάγκι ξάδελφος του Μιγιάγκι του αστροναύτη
απλή συνωνυμία με τον γνωστό καντηλανάφτη
η μάνα μου είχε κάνει γάμο με έναν κοπτοράφτη
κι έτσι κάπως βρέθηκα πρόπερσι στο Πόρτο Ράφτη.
Μια ιστορία θα σας πω, δυο θα σας εξιστορήσω
τρεις θα κρατήσω μυστικές στην δύσκολη να σας κοινωνήσω
τέσσερις πήγε η ώρα πρέπει να σας θυμίσω
σας πακετάρω σ'ονειρόκουτα και θα σας καληνυχτίσω.
Ίσως τώρα, ίσως ποτέ, ίσως σκοτάδι
ίσως μια μέρα και χίλιες βράδυ
πάντα, όμως, ξέχωρα απ'το κοπάδι
να στήνω στις παγίδες τους συνέχεια παραγάδι.