Από που περιμένεις να δεις το ΦΩΣ;
Πώς θα γίνεις του νου σου ο αρχηγός;
Αν δεν βάζεις στην σειρά τις σκέψεις σου
και καταπιάνεσαι μ'όλες τις βλέψεις σου;
Σ'ακούω κάθε τόσο να ορκίζεσαι με σθένος
πως είμαι εδώ, πατώ στα πόδια μου ο καημένος
και τρέχεις σαν τρελός όλους να τους εκδικηθείς
να εκδικηθείς όλους αυτούς που σ'άφησαν να αφεθείς.
Μα δεν ενδιαφέρεσαι καθόλου ή μάλλον φοβάσαι
ν'αντικρύσεις όλα αυτά που διάλεξες να μην θυμάσαι
κι έτσι πλάθεις άλλο παρελθόν μέσα στο μυαλό σου
πιστεύοντας πως θα αλλάξει το παρόν κι αυτό προς το καλό σου.
Τον κακό σου τον καιρό, ποτέ δεν φώναξες ποιός είσαι και τι θέλεις
τι πρεσβεύεις τι ονειρεύεσαι- ο εγκέφαλος σου έγινε ο μέγιστος τεμπέλης
που απλά πιάνει χώρο μέσα στο κεφάλι σου
μόνιμη σύντροφος οι τύψεις μες στην ζάλη σου,
γιατί μπορούσες κι ακόμα μπορείς το ξέρεις
να τα διαγράψεις όλα και να τα καταφέρεις,
αλλά φοβάσαι τ'άγνωστο- σε ανατριχιάζει
θέλεις αυτόν τον σίγουρο τον ψεύτικο κόσμο που δεν αλλάζει.
Κάνε χάζι λοιπόν τα όμορφα που θα κατακτήσω
μα κάνε το κρυφά μην νιώσεις ντροπή επειδή θα σε μπανίσω.
Πριν σε χαιρετίσω να σου θυμίσω την ανθρώπινη σου φύση
που όπως την έχεις αφήσει έτσι κι αυτή κάποτε θα σ'αφήσει
να βρει σ'άλλες φύσεις μέρη να κατοικήσει
να ηρεμήσει, γνώσεις κι αγάπη να γεμίσει, το άπειρο να κατακτήσει.
Όσο, λοιπόν, τους νόμους της κοινωνίας τηρείς για να αντέξεις
άλλο τόσο τους νόμους της ζωής αγνοείς, την ζωή μπας και κοροιδέψεις
σκέψεις που θα μείνουν σκέψεις γιατί έχεις δυο παιδιά να θρέψεις
γιατί έχεις δάνεια, σπίτια, κότερα, γυναίκα, γκόμενα κι αμέτρητες ορέξεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου