ΥΠΕΡΑΙΣΘΗΣΗ

Αμπάρι γεμάτο σκέψεις

που δεν μπορείς ν' αντέξεις

λέξεις που σε εκφράζουν

λέξεις που σε πειράζουν.

Κράζουν για όσα δεν έχουν

για όσα δεν κατάφεραν να τους παρέχουν

είναι πιο μικροί από σένα τον μικρότερο

διατηρούν το εξωτερικό αδιαφορούν για το ενδότερο.

Και κάπου εκεί μπερδεύεσαι

είναι άνοστα όσα γεύεσαι

φαίνεσαι μα δεν επεξεργάζεσαι

κοιμάσαι και εργάζεσαι.

Χάνεσαι μαζί με τους από καιρό χαμένους

συνδιαλέγεσαι μ' όλους τους ξεπεσμένους

που από τη γεύση του μένους περάσανε στη ρέκλα

στην πιο ξεκούραστη ζωή και στη δουλειά από καρέκλα.

Πλέον, στιγμές έχουνε γίνει αυτές οι σκέψεις

αυτό τ΄αμπάρι και οι λέξεις

και για όσα δε μπορείς ν' αντέξεις

τα θεωρείς περίεργες ορέξεις.