Ο ΑΣΤΑΘΗΣ

Έμπλεξα ο ασταθής στην πολιτική τους σταθερότητα

μου λένε είμαι απ' αυτούς που τους χαλάνε την ενότητα

γιατί έτυχε να είμαι οντότητα και όχι οδοντωτό γρανάζι

γιατί κατάλαβα πως η αλήθεια τους τρομάζει.

Προσπάθησα να τους καταλάβω, να δω αν κάτι από το ψέμα τους ισχύει

είπα μπορεί κι ο ήλιος στην ανατολή να δύει

μπορεί κι η γη να μη γυρίζει γι' αυτό δεν ξεκουνάμε

μπορεί να φταίω εγώ για όλα όσα χρωστάμε.

Μετά το ξανασκέφτηκα και είπα μπα δεν παίζει

γιατί ποτέ μου δεν κανόνισα για ζωή άλλου κάτω απ' το τραπέζι

ίσα ίσα που ήμουν μαζί με άλλους το κυρίως γεύμα

είχα να πληρώσω σήμα, ασφάλεια, ΚΤΕΟ, νερό και ρεύμα.

Και στο τραπέζι όλα τα λαμόγια με τα βουλευτικά τους επιδόματα

να παραγγέλνουν ποτά και φαγητά από ανθρώπους που ζουν σε δώματα

από ανθρώπους που δεν ξέρουν τι θα τους ξημερώσει

κι όταν τελειώσουνε το γεύμα τους θα βάλουν κάποιον από δαύτους να πληρώσει.

Έμπλεξα ο ασταθής μες στην ευστάθεια τους

με άφησαν άφωνο με την ευφράδεια τους

με την αντίληψη τους που φτάνει τα όρια του παραλόγου

με τις ζωές μας που χρησιμεύουνε για νέα παιχνίδια τζόγου.

Φτάνει, όμως, ο καιρός που το ψέμα τους θα λήξει

ο άνθρωπος καλείται τα καλύτερα στοιχεία του να αναδείξει

το λουρί έχει σφίξει, ενώ λουρί ποτέ δεν ζήτησα

είμαι ένας κόπρος που τον μπόγια τον αντίκρισα.

Κι οι κόπροι πολλαπλασιάστηκαν και βγήκανε στους δρόμους

να κυνηγήσουν όλους εσάς τους νόμιμους παρανόμους

τους μπόγιες της ζωής μας που γαβγίζατε σα σκύλοι

ήρθε η ώρα να ανάψει το ωραίο σας καντήλι.