Ο ΚΑΤΑΚΟΠΟΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ

Ζει στην γειτονιά σου,

γνωρίζει όλα τα μυστικά σου,

σε χαιρετάει χαμογελώντας,

μαθαίνει για εσένα άσχετους ρωτώντας.

Σε φωνάζει με το μικρό σου

κι ενώ δεν έχει μπει στο σπιτικό σου,

γνωρίζει όλους τους χώρους,

ακόμα κι οτι η ντουλάπα σου είναι γεμάτη σκόρους.

Ξέρει την οικογενειακή σου κατάσταση,

ξέρει ποιοι ήρθαν στο τραπέζι την ανάσταση,

σε βλέπει απ' το παράθυρο ολημερίς,

αν πήγες για δουλειά ή αν γύρισες στις 03.00.

Σου μιλάει συνήθως με ευγένεια,

αν φυσικά έχεις ελληνική ιθαγένεια,

τα γένια σου είναι λίγο σκούρα,

λες να' ναι τρομοκράτης, σκέφτεται, χτυπώντας την μαγκούρα.

Πιάνει την μάνα σου και την ρωτάει

έμπλεξε το παιδί σου; Στην γειτονιά για δε πατάει;

Να δεις που έγινε σ' ένα σχολείο επιστάτης

ή μήπως έγινε παραχαράκτης;

Μυστήριου πέπλο σκεπάζει το μυαλό του,

μία πληροφορία του ξέφυγε για τον συνάνθρωπό του

κι έτσι απόφαση τρανή επιτέλους παίρνει,

πανεπιστήμιο στα γεράματα- πως η ζωή τα φέρνει.

Μετά κόπων και βασάνων,

ο καλύτερος των χάνων,

αποφοιτά απ' την σχολή των κατασκόπων

κι όρκο δίνει να χαλάει την ηρεμία των ανθρώπων.