ΚΑΛΗΝΥΧΤΕΣ

Φωνές βουβές και ψεύτικες αλήθειες

και μπόλικες από το τίποτα προμήθειες

κρατώ τόσο καιρό και δεν αφήνω

δεν έχω χρόνο μα χρόνο άπειρο σου δίνω.

Κάθομαι σε σκέφτομαι, ταλαιπωρώ τον εαυτό μου

δεν ξέρω τι έχω να μοιράζομαι και τι είναι πια δικό μου

είναι οι σκέψεις μου ποτάμι

και η ψυχή μου μαύρη κατράμι.

Σκατά που χρόνια τώρα μάζευα

σκατά που με περικυκλώσανε μα εγώ συνέχεια χάζευα

και έλεγα πως όλα θα'ρθουνε με τον καιρό τους

δεν ήμουνα εδώ και απορώ πως ήμουν στο πλευρό τους.

Μάτια μου έχω χαθεί και ψάχνομαι

δεν ξέρω αν μπορώ να έχω αυτό που θέλεις να΄χουμε

δεν ξέρω ποιά είσαι εσύ και από που ήρθες

φιλιά πολλά τα λέμε αύριο και καληνύχτες.

ΦΥΓΑΜΕ ΚΑΙ ΓΙΝΑΜΕ ΕΝΑ

Έρχομαι σε σένα

στα γνώριμα τα ξένα

στα ασυγύριστα συγυρισμένα

στα ατάκτως τακτοποιημένα.

Έρχεσαι σε μένα

με τρένα και καράβια σταματημένα

σε χωράφια ξερά σπαρμένα

να κερδίσεις τα χαμένα.

Φύγαμε από τον ερχομό και γίναμε Ενα

τελειώσαμε απ'την αρχή και δεν βλέπω πια κανένα

τα λέμε με την πένα

σε όνειρα κλεμμένα.

ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΘΑΛΑΜΟΥ

Μπήκε μέσα στον θάλαμο φωνάζοντας

μα δεν τον άκουσε κανείς

τα φρύδια του έσμιξαν από τα νεύρα

λες και ήταν ένα.

Πήρε φόρα και πήδηξε από το παράθυρο

και η βαρύτητα εξαφανίστηκε

ο χρόνος σταμάτησε

το τοπίο δίπλωσε στα δύο.

Τα δέντρα έγιναν πουλιά

οι πέτρες θάλασσα

οι άνθρωποι απάνθρωποι

και τα σύγνεφα γινήκαν στάχτη.

Η φαντασία μου η πλανεύτρα

είναι μια παραδουλεύτρα

δουλεύει πάντα υπερωρία

δεν ξέρει τι θα πει ανία.

Πήρα, πλέον, τα ηνία του αλόγου

μα πρέπει να μάθω να ιππεύω

ίσως να βρω κάτι άλλο καινούριο

ίσως να το προσπαθήσω και να το πετύχω.

Σ'αυτό το ξέσπασμα των λέξεων

των ασύνδετων προτάσεων

ψάχνω να βρω την αλήθεια

και να χάσω όλο το ψέμμα.

Καληνύχτα καληνύχτα

είμαι στο Τώρα στο Εδώ.

ΞΥΠΝΑ ΗΡΘΕ ΤΟ ΠΡΩΙ

Περιμένοντας την αναμονή να αναμείνει

βρήκαμε τους εαυτούς μας κι έχουμε δυό τρεις φίλοι απομείνει

κι εκεί που μέχρι κι η ζωή ξεδίνει

είπαμε να μην ξεδώσουμε να δούμε τι θα γίνει.

Σεισμός και σκοτοδίνη, φως κι απέραντη γαλήνη

με πιάνει η μοίρα από το χέρι και αμέσως με αφήνει.

Τροχιές γύρω απ'τον εαυτό μου κι ο εαυτός μου γύρω απ'τις τροχιές

οι αμαρτίες τόσο λίγες μα τόσο πολλές

λες και θες να ξαναζήσεις τα πράγματα όλα απ'την αρχή

κι από την άλλη τίποτα μην σβήσεις γιατί δεν θα'σουνα εσύ

τί θα κάνω, που θα πάω, θα πετύχω τελικά;

τί με νοιάζει τι θα γίνει, γιατί είναι όλα δανεικά;

τί χαρίζεται, τί αποκτάται, τι συμβαίνει στην καρδιά;

τί υπάρχει στο κεφάλι, ποιός τα σκέφτεται όλα αυτά;

Και αν εγώ, και αν εσύ, και αν όλοι μαζί;

κι αν κανείς μας δεν υπάρχει, κι αν υπάρχει αλλού ζωή;

Σημασία καμιά δεν έχει έξω βγες έχει γιορτή

ξεπροβάλλει ρε ο ήλιος, ξύπνα ήρθε το πρωί.

Αλεκλιάς Ανδρενίου

Μυαλού γυρίσματα

σκέψεις ορνιθοσκαλίσματα

σου τρώνε την ψυχή

απ'το βράδυ ως το πρωί.

Κορμιά εξουθενωμένα

κεφάλια ζαβωμένα

από αλκοόλ και καταχρήσεις

την παραμύθα μην μασήσεις.

Όνειρα και οράματα

και βουλωμένα γράμματα

απ'αυτούς τους καλούς

που στην ζωή σου δεν θα ακούς.

Θα θέλουν το καλό σου

όταν βρίσκονται εμπρός σου

κι από πίσω μαχαίρια θα πετάνε

μα όλα έρχονται και πάνε.

Φως στο βάθος

και το πάθος μου το λάθος

η πορεία είναι πουτάνα

με ρουφιάνους και τζιμάνια.

Τον δρόμο τον σωστό εσύ θα τον ορίσεις

τους ανθρώπους που γουστάρεις θα τους ξεχωρίσεις

και θ'ανέβεις τον ανήφορο ξανά

γι'ακόμη μιά φορά.

Υ.Γ.:Η ανηφόρα είναι κύκλος.

ΟΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΥΣ

Στο παιχνίδι αυτό που λέγεται ζωή

κάποιος παίζει, κάποιος χαζεύει και κάποιος κάνει το παπί

άλλος κλέβει λίγο-άλλος κλέβει πιο πολύ

άλλος τηρεί τους νόμους του και ας μένει και ταπί.

Κάποιος εργάζεται νυχθημερόν να πάρει ένα αμάξι

σε κάποιον άλλον δώρο ο πατέρας το'χει τάξει

άλλοι με δέκα ευρώ την μέρα είναι εντάξει

κι άλλος για δέκα ευρώ μπορεί να στην ανάψει.

Άλλος την βρίσκει να πλακώνεται με Αλβανούς

άλλος μισεί τους Έλληνες και τους Πακιστανούς

άλλος τους έχει όλους αυτούς σαν αδελφούς

άλλος τους διαχωρίζει σε μουσουλμάνους και σε χριστιανούς.

Κάποιος περιμένει την μαμά του να του μαγειρέψει

κάποιος άλλος έχει επτά παιδιά να θρέψει

κάποιος πολεμάει για μια κοινή σκέψη

και κάποιος άλλος στέρησε την ζωή από τον Αλέξη.

Κάποια μάχεται σε μια δουλειά ν'ανέβει ιεραρχικά

άλλη μάχεται ν'ανεξαρτητοποιηθεί κοινωνικά

άλλη τρώει κέρατο και το γνωρίζει κανονικά

και κάποια άλλη ξέρει τι ζητάει τελικά.

Άλλη θέλει γούνες, κοσμήματα, ταξίδια

άλλη κάνει απεξάρτηση δυό χρόνια απ'τα ξίδια

άλλη κάνει στροφή γιατί βαρέθηκε τα ίδια

και άλλη κάθεται μαζί του κι ας κοιμάται στα σανίδια.

Κάποια την βρίσκει πλέον μόνο με κοπέλες

και κάποιος έχει εμμονή να βάζει στην ζωή ταμπέλες

κάποιος γουστάρει συνεχώς να τρώει καραμέλες

και άλλος έχει όνειρο να πάει Σεϋχέλες.

Κάποιος δεν έχει όνειρα κι ας έχει όλα τ'άλλα

και άλλος έχει μικρό πουλί αρχίδια όμως μεγάλα

άλλος βλέπει από δορυφορικά κανάλια μόνο μπάλα

κι άλλος νιώθει σπίτι του σαν το χρυσόψαρο στην γυάλα.

Άλλοι έρχονται και φεύγουν βιαστικά

άλλοι θεωρούν πως όλα είναι απλά περαστικά

άλλοι κινούν τα νήματα συνέχεια στην πουστιά

και κάποιοι λεν πως κάποιοι άλλοι μας χαϊδεύουνε τ'αυτιά.

Άλλος μου λέει να σπουδάσω, άλλος να πάω φαντάρος

κάποιος μου πρόσφερε δουλειά, άλλον τον πήρε ο Χάρος

κάποιος στην συνείδηση του έχει ένα βάρος

και κάποιου η αδυναμία είναι η Μύκονος κι η Πάρος.

Άλλοι αγοράζουν ρούχα και φαϊ από την λαϊκή

και άλλοι μπαίνουνε σε κλήρωση για μια τηλεόραση LCD.

Κάποιοι στέκονται στην ουρά στο Ι.Κ.Α από τις 6 το πρωί

και άλλοι εκατομμύρια τοποθετούν σε τράπεζα ελβετική.

Άλλοι κρυώνουν και διψούν και άλλοι αρρωσταίνουν

άλλοι σκυφτοί περνάν και βαριανασαίνουν

άλλοι για καφέ καθημερινά πηγαίνουν

και άλλοι τον εγκέφαλο μας θέλουν να τρελαίνουν.

Κάποιος εξουσιάζεται και με εξουσιάζει

και άλλος λέει πως αυτή είν'η ζωή και δεν αλλάζει

άλλος χορεύει και αν τον λένε αδελφή δεν τον πειράζει

άλλος ξύνει την μύτη του, τ'αυτί και όλο κλανιές βγάζει.

Άλλος πιστεύει σε θεούς, δαιμόνια και αστέρια

άλλος νομίζει πως του δέσανε τα χέρια

κάποιος θέλει ησυχία σπίτι του τα μεσημέρια

και κάποιος αναπολεί παλιά, ωραία καλοκαίρια.

Άλλος πουλάει το είναι του προτάσσοντας το εγώ του

και κάποιος παξιμάδι κάνει το σκατό του

άλλος έχει από κοντά τ'αφεντικό του

και κάποιος άγνωστος μοιράζεται οτιδήποτε δικό του.

Στην ζωή αυτή που λέγεται παιχνίδι

θα πάρω μέρος και εγώ- θα κάνω το ταξίδι.

ΟΛΟΝ

Όλα τα ωραία βρίσκονται στα πιο μικρά

όλη η αλήθεια βρίσκεται μες στην καρδιά

σε ό,τι αγαπήσαμε αμέσως σα παιδιά

σε ό,τι αφήσαμε για να το βρούμε πιο μετά.

Όλα τα άσχημα βρίσκονται στα πιο μεγάλα

όλο το ψέμα βρίσκεται μες στην ξερή μας την κεφάλα

σε ό,τι μισήσαμε και το πήρε η μπάλα

σε ό,τι κρατήσαμε ανεβαίνοντας της ζωής αυτής την σκάλα.

Όλα τα πριν τα φύσηξε μακρυά το τώρα

κι όλα τα τώρα το μετά τα'σβησε σε μια ώρα

όλα τα εδώ πήγαν εκεί και παραπέρα

η μέρα έγινε νύχτα κι η νύχτα μέρα.

Όλα τα ίδια έγιναν διαφορετικά

και όλα τα άσχετα σχετικά

όλα τα άμορφα πήραν μορφή

κι ο ουρανός απομακρύνθηκε από την γη.

03/10/2010

Από που περιμένεις να δεις το ΦΩΣ;

Πώς θα γίνεις του νου σου ο αρχηγός;

Αν δεν βάζεις στην σειρά τις σκέψεις σου

και καταπιάνεσαι μ'όλες τις βλέψεις σου;

Σ'ακούω κάθε τόσο να ορκίζεσαι με σθένος

πως είμαι εδώ, πατώ στα πόδια μου ο καημένος

και τρέχεις σαν τρελός όλους να τους εκδικηθείς

να εκδικηθείς όλους αυτούς που σ'άφησαν να αφεθείς.

Μα δεν ενδιαφέρεσαι καθόλου ή μάλλον φοβάσαι

ν'αντικρύσεις όλα αυτά που διάλεξες να μην θυμάσαι

κι έτσι πλάθεις άλλο παρελθόν μέσα στο μυαλό σου

πιστεύοντας πως θα αλλάξει το παρόν κι αυτό προς το καλό σου.

Τον κακό σου τον καιρό, ποτέ δεν φώναξες ποιός είσαι και τι θέλεις

τι πρεσβεύεις τι ονειρεύεσαι- ο εγκέφαλος σου έγινε ο μέγιστος τεμπέλης

που απλά πιάνει χώρο μέσα στο κεφάλι σου

μόνιμη σύντροφος οι τύψεις μες στην ζάλη σου,

γιατί μπορούσες κι ακόμα μπορείς το ξέρεις

να τα διαγράψεις όλα και να τα καταφέρεις,

αλλά φοβάσαι τ'άγνωστο- σε ανατριχιάζει

θέλεις αυτόν τον σίγουρο τον ψεύτικο κόσμο που δεν αλλάζει.

Κάνε χάζι λοιπόν τα όμορφα που θα κατακτήσω

μα κάνε το κρυφά μην νιώσεις ντροπή επειδή θα σε μπανίσω.

Πριν σε χαιρετίσω να σου θυμίσω την ανθρώπινη σου φύση

που όπως την έχεις αφήσει έτσι κι αυτή κάποτε θα σ'αφήσει

να βρει σ'άλλες φύσεις μέρη να κατοικήσει

να ηρεμήσει, γνώσεις κι αγάπη να γεμίσει, το άπειρο να κατακτήσει.

Όσο, λοιπόν, τους νόμους της κοινωνίας τηρείς για να αντέξεις

άλλο τόσο τους νόμους της ζωής αγνοείς, την ζωή μπας και κοροιδέψεις

σκέψεις που θα μείνουν σκέψεις γιατί έχεις δυο παιδιά να θρέψεις

γιατί έχεις δάνεια, σπίτια, κότερα, γυναίκα, γκόμενα κι αμέτρητες ορέξεις.